ევროვიზია 2012- შიდა შესარჩევი ფინალის მიმოხილვა

დღეს ვუყურე ევროვიზიის შიდა შესარჩევ კონკურსს, თუმცა ვიცოდი უკვე ვინ წარადგენდა საქართველოს ევროვიზიაზე 2012 წელს. სიმღერა არ მქონდა მოსმენილი და დიდი ინტერესით ველოდი. ამ კონკურსის დიდი მოყვარული ვარ, 2006 წლიდან, რაც ლორდმა მოიგო, არც ერთი წელი არ ჩამიგდია, ყოველთვის მყავს ჩემი ფავორიტები და რა თქმა უნდა პირველ რიგში საქართველოს წარმომადგენელი. აქამდე ევროვიზიაზე გასულ ქართულ სიმღერას ყოველთვის ვგულშემატკივრობდი და მომწონდა.

შიდა შესარჩევი კონკურსი ყოველ წელს ერთი და იგივეა. დაბნეული წამყვანით, ოციოდე კაცით გულშემატკივრად და 2 მეტრიანი სცენით. კარგი, არა უშავს, მაინც შიდა შესარჩევია.

ყველა გამომსვლელის გარჩევას არ დავიწყებ, მით უმეტეს რომ ყველა არ დამამახსოვრდა, რამდენიმე იმდენად აბსურდული და სასაცილო იყო, ყბა ჩამომივარდა, რომ ხუმრობა არ გამოდგა. ლიდერობდა როკ მიმართულება, რომელიც ჩემი საყვარელი ჟანრია, თმცა უმეტესობა არ ვარგოდა და დაბალი ხარისხის იყო.

დამამახსოვდა ჯგუფი ნოემბერი, რომელიც რამდენიმე წელია მონაწილეობს და ყოველთვის ნორმალური, მელოდიური სიმღერები აქვთ, მაგრამ როგორც წესი ლაივში დიდად ვერ მღერიან, მაგრამ წელს თუმცა გაუმჯობესებული მომეჩვენა, სიმღერასაც არა უშავდა, მაგრამ საევროვიზიო ნამდვილად არ იყო.

ქართველმა შემსრულებლებმა როკი ძირითადად უმელოდიო სიმღერებთან, რაც შეიცლება მეტი ხავილით და გიტარების ჟღარუნთან გააიგივეს და ყურებიც კი მეტკინა სიმართლე თქვას.

ის იყო გავიფიქრე, რომ ამათგან ალბათ ანრის სიმღერა ყველას სჯობია მეთქი, რომ ჯგუფი რემა გამოვიდა. არასდროს არ მსმენია ამ ჯგუფზე არაფერი, წინა ჯგუფების მსგავსად სკეპტიკურად განვეწყვე და სიმღერის დაწყებიდან რამდენიმე წამში ყურებამდე გაღიმებულ ბადრის რომ გადავხედე, მერე მივხვდი რომ გული დამწყდა.

გული დამწყდა იმიტომ, რომ ძალიან კარგი სიმღერა დარჩა ყურადღების გარეშე და ზუსტად ამ ჯგუფის მერე ანრის სიმღერას რომ მოვუსმინე,  ვიფიქრე, რომ 2012ში კომეტა უფრო დაგვეჯახება, ვიდრე მოვიგებთ.

ევროვიზია ძალიან ცვალებადი კონკურსია და ვერასდროს ვერ გაიგებ, მსენელი რას აირჩევს, ლორდის ფინურ ჰარდ როკს, მარიას მოლიტვას თუ დიმა ბილანს, მაგრამ ფაქტია, ძალიან უგემოვნო, უშინაარსო, უმელოდიო სიმღერაა და ვერც “ცეცხლს დაანთებს”,  რაც არის ამ კონკურსის სლოგანი.

ერთი სიტყვით გიტოვებთ რემას სიმღერას, რომელმაც რაღაცით ჩემი საყვარელი ჯგუფი სტეინდი მომაგონა და სასიამოვნოდ გაოცებული და გახარებული დამტოვა.

ევროვიზია 2011 – პირველი ნახევარფინალი – მიმოხილვა

ჰოდა მე დავბრუნდი და ეს ორი დღე ლამის გავგიჟდი უინტერნეტოდ. დღეს ორი მხიარული ბიჭი მოვიდა და ჩამირთეს ინტერნეტი.

რა თქმა უნდა გული არ გამიძლებს ევროვიზიას არ შევეხო, ეს ერთადერთი მუსიკალური კონკურსია, რომელსაც არასდროს არ ვტოვებ, მიუხედავად იმისა რომ აქ პოლიტიკაა ჩარეული და ბლა ბლა ბლა მაინც ძალიან მიყვარს.

თანაც სხვა წლებისგან განსხვავებით აქ კარგად ვიცნობ კონკურსანტებს და მათ სიმღერებს,  ჩემი ფავორიტებიც მყავს საქართველოს გარდა რა თქმა უნდა.

გახდა 11 საათი, რომელსაც მოუთმენლად ველოდებოდი და მე და ლიკა შევუდექით ყურებას სინქრონული რეჟიმით ტელეფონზე, მარწყვის ნაყინის თანხლებით.

დავიწყოთ იმით, რომ დარბაზმა და სცენამ ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბა. მილიონობით ევროს ახარჯავენ ევროვიზიის სცენის მოწყობას, მაგრამ გერმანიამ საოცრება გააკეთა.

რაც შეეხებათ მონაწილეებს… უნდა ითქვას რომ საკამოდ სუსტი ჯგუფი იყო, ჩემი ფავორიტების უმეტესობა მეორე ნახევარფინალში მოხვდა. უმეტესობა არ ვარგოდა, უმელოდიო, უაზრო სიმღერები – სან მარინო, მალტა, პოლონეთი, ალბანეთი, ხორვატია – არაფრად ვარგოდა, შესაბამისად ვერც მოხვდნენ ფინალში.

სომხეთს საშინელი დეტონაციები ჰქონდა, ხმა ცუდად ისმოდა, სიმღერაც ძალიან ზედაპირული და მარტივი. თურქეთისგან მეტ ველოდი, ცუდი არ იყო, მაგრამ არც გადასარევი, არადა როგორც წესი კარგ კონკურსანტს უშვებენ ძირითადად როკის ჟანრში.

აზერბაიჯანმა იმედები გამიცრუა, ჩანაწერში სიმღერა ცუდად არ ჟღერს, მაგრამ ლაივში ცუდად ისმოდა. თანაც ამ გოგოს დაყენებული მანერები მაღიზიანებდა.

რუსეთის ვერც თავი გავიგე ვერც ბოლო, რაღაც თინეიჯერული სიმღერა იყო. ნორვეგია თავისი ცნობილი ჰაბა ჰაბა–თი, რომელიც რატომღაც მეგონა გავიდოდა, მაგრამ დარჩა გაღიმებული.

ახლა შედარებით ძლიერ კონკურსანტებს რაც შეეხებათ – უნგრეთი, რომელსაც გამარჯვებასაც უწინასწარმეტყველებენ, სულ რომ არ ემღერა ისეთი შოუ დაუდგეს, თვალები დამიბრმავდა, ლუჯრი შუქებით და საოცარი ეფექტებით, თუმცა უნდა ვაღიარო არ არის ცუდი სიმღერა და ქალიც კარგად მღერის.

ყველას მოეწონა ლიტვა ჩემს გარდა. გოგო კარგად მღერის, მაგრამ ზედმეტად მოსაწყენი ბალადაა, ჩამეძინა, მელოდიაც ვერ დავიმახსოვრე.

საყვარელი ისლანდიელი კაცები, რომლებიც გარდაცვლილი მეგობრის საპატივცემულოდ გამოდიან, კარგი სიმღერით, მაგრამ ასევე ცოტა მოსაწყენი, თუმცა გული არ დამწყვეტია, ფინალში რომ მოხვდნენ, იმსახურებდნენ.

სერბეთს არაფრით არ ველოდი ფინალში, ჭრელ კაბაში ჩაცმული ქერა გოგო უაზრო სიმღერით, რომლის მელოდიაც ასევე ვერ დავიმახსოვრე.

ჰო, ახლა ჩემი ორი ფავორიტი – ფინეთი და საბერძნეთი.

საბერძნეთის წარმომადგენელი, ლუკას იორკასი და სტერეო მაიკი უცნაური მიქსით, რომელიც ძალიან ბევრს არ მოეწონა და საერთოდ ისეთი სიმღერაა, ან უნდა მოგეწონოს, ან შეგზიზღდეს და მე ძალიან მომეწონა.

ლუკა ბერძნული იქს–ფაქტორის გამარჯვებულია, დედაჩემი ხშირად მიყვება ხოლმე, ის აქ არც ერთ კონკურს არ ტოვებს. ძალიან ნიჭიერი და კარგი ვოკალის მქონე, თავმდაბალი და მორიდებული ბიჭი.

სიმღერა ბერძნულ–ინგლისურია, თავიდან სტერეო მაიკი რეპავს და მერე ლუკა აგრძელებს პატრიოტული სულისკვეთების სიმღერით, თითქოს ძალიან შეუსაბამოა, მაგრამ კარგად ერთდება, ყოველ შემთხვევაში მე ძალიან მომეწონა. ლუკას ხმა კარგად ისმოდა, სხვებისგან განსხვავებით.

ფინეთის საყვარელი პერედაიზ ოსკარი, რომელიც პლანეტის გადარჩენაზე მღერის, საყვარელი და წყნარი სიმღერა, ოსკარი მარტო ასრულებს ამ სიმღერას, ყოველგვარი ბექ ვოკალების და შოუს გარეშე, ვარსკვლავების ფონზე.

და ბოლოს ყველაზე მთავარი და მნიშვნელოვანი საქართველო…

უნდა ითქვას, რომ სასიამოვნოდ დავრჩი გაოცებული, მე–9 ნომრად გამოვიდა ელდრაინი და წინა კონკურსანტებს ათასჯერ სჯობდა, ყველაფერი თავის ადგილზე იყო, ხმა, ინსტუმენტები, გაფორმება.

სოფოს კაბას ბევრი უარყოფითი შეფასება მოყვა, ადარებდნენ უცხოპლანეტელს, მორტალ კომბატს, ლედი გაგას, სიმართლე ითქვას არც მე მომეწონა კაბა, უკეთესი შეიძლებოდა, არც ცოტა წვეტიანმა ჩექმებმა მომხიბლა, მაგრამ ბიჭებს მოუხდათ მწვანე და შავის ნაზავი. კიდევ კარგი, ერთხელ მაინც ვნახე ქართული ჯგუფი, მიუხედავად იმისა რა ჟანრს მღეროდნენ, რომ ჭრელი საროჩკები და ნაკეციანი შარვლები არ ეცვათ, მადლობა ღმერთს!

მომეწონა გიტარისტის მეიქაფი და ვარცხნილობა 🙂 ნუ პრინციპში შუა ნაწილის რეპსაც არა უშავდა, აიტანა სიმღერამ, გიტარისტის რამდენიმე ჩახავლებაც მესიამოვნა, კარგად ჩაჯდა.

სოფოს რაც შეეხება, სტარ აკადემიდან მოყოლებული რატომღაც გულზე არ მეხატება ეგ გოგო, მაგრამ ვაღიარებ რომ ყველაფერი გააკეთა რაც შეეძლო და ბოლომდე დაიხარჯა, ვოკალი ბევრად იყო გამოსწორებული ბოლო თვის მანძილზე, თორემ ვანოს შოუში რომ იმღერა, იქ სერიოზულად შემეშინდა.

და კიდევ სულ მეშინოდა რეპის ეპიზოდზე სიტყვები არ დავიწყებოდა გიტარისტს და იმდენი ვიმეორე არ დაგავიწყდეს არ დაგავიწყდეს –თქო სანამ ლიკამ არ მაგინა 🙂

მომეწონა ტყავის ელემენტები ბიჭების ტანსაცმელში , რა თქმა უნდა იტყოდნენ “ბიჭი რომ თვალებს შეიღებავს” და  მსგავს ქართულ სიბრძნეებს, მაგრამ ვაღიაროთ – რაც იყო კარგი იყო.

სიმღერა რომ ძალიან მომწონს ამას დიდი ხანია ვამბობ, მომწონდა თაკოს დროსაც და მომწონს ახლაც, ამ ჟანრის მიმართ გულგრილი ვერასდროს დავრCები, ალტერნატივა და პანკ–როკი ჩემი სისუსტეა. ვფიქრობ მეტის გაკეთება შეიძებოდა სცენაზე გაფორმების მხრივ, სხვებს აუფეთქეს სცენა და ცეცხლები და ფეიერვერკები უყარეს.

ესეც სურათები სცენიდან:

ესეც ნახევარფინალის ყველაზე კარგი ხარისხის ვიდეო რაც ვნახე:

ესეც შედეგები ეკრანზე, ჩანს მეხუთე ნომრად საქართველო.

დღევანდელ ნახევარფინალსაც მოუთმენლად ველოდები, დანია, რომელსაც ყველაზე მეტად ვგულშემატკივრობ საქართველოს მერე, დღეს გამოდის.

და საერთოდ რა მოითმენს ფინალამდე 🙂

საუკეთესო music video

თქვენი არ ვიცი, მაგრამ ხშირად როცა ჩემს საყვარელ სიმღერას ვუსმენ, გონებაში წარმომიდგენია, როგორი უნდა იყოს კლიპი, მაგრამ კლიპის ყურების შემდეგ იმედები მიცრუვდება. ხან შინაარსია უაზრო, ხან ის ემოციები ვერ მოაქვს რაც საჭიროა, ერთი სიტყვით არ მომწონს. ზოგ სიმღერას კი საერთოდ არ აქვს მუსიკალური ვიდეო.

მაგრამ არის ისეთი კლიპებიც, რომელებიც ზუსტად ემთხვევა ჩემს წარმოდგენებს და გემოვნებას და რომლების ყურებაც არ მბეზრდება არასდროს.

ტოპ ათეული.

9. rob dougan – furious angels

მიყვარს, მიყვარს ეს უცნაური სიმღერა და ეს უცნაური კლიპი, მიყვარს რობ დოუგანი, რომელიც უნიჭიერესი კომპოზიტორია და რომელსაც საოცარი კომპოზიციები აქვს შექმნილი, განსაკუთრებით მატრიცასთვის.

8. sum 41 – pieces

ერთგვარი პროტესტი ყალბი და მინებში ჩასმული ცხოვრებისადმი და იმისთვის, რომ იყო იდეალური. მართლა დამაფიქრებელი და საინტერესო კლიპია, სიმღერაც რა თქმა უნდა.

7. The Fray – You Found Me

კარგი ხარისხის კლიპი, მისტიური ელემენტებით. თანაც ჯგუფის წევრები იდუმალი სახეებით დგანან სახლების სახურავზე და ჩაფიქრებული სახეებით გადაჰყურებენ ქალაქს.

6. within temptation – the howling

ამ ჯგუფის ყველა კლიპი პატარა ფილმია, როგორც შინაარით, ასევე სუპერ–სუპერ ეფექტებით. გოთიკური, მისტიური, გრანდიოზული და მასობრივი. ამ შემთხვევაში სიმღერა ძალადობის წინააღმდეგაა მიმართული და ნაჩვენებია კონტრასტები ომსა და მკვლელობას შორის და ჩვეულებრივ ცხოვრებას.

5. Breaking Benjamin – The Diary of Jane

დიდ, მიტოვებულ სახლში ან სასტუმროში დარბის თეთრპერანგიანი ჯეინი და სარკეებს ეძებს, მაგრამ ის სარკეში თავის თავს ვერ ხედავს და ამით ძალიან სასოწარკვეთილია, ბენჯამინების სიმპათიური სოლისტი კი მის დღიურს უმღერის.

4. papa roach – scars

ჩემი უსაყვარლესი სიმღერა და საყვარელი სოლისტი – ჯეიკობსი, რომელიც თავიდან ფეხებამდე ფერადი ტატუებითაა დაფარული. კლიპში მისი გერლფრენდი ალკოჰოლიზმითაა დაავადებული და თავს ვერაფერს უხერხებს, ერთხელ კი მის სახლს გადაწვავს შემთხვევით, პაპა როაჩი კი ნანგრევებში მღერის.

3. linkin park – shadow of the day

ლინკინ პარკის ყველა სიმღერა ჩემთვის განსაკუთრებულია, მაგრამ ხშირ შემთხვევაში მათი კლიპები არ მომწონს. ეს კლიპი განსხვავდება სხვა დანარჩენებისაგან, ქუჩის პროტესტების წინააღმდეგაა მიმართული, თანაც ჩესტერი კარგად გამოიყურება 🙂

2.  within temptation – all i need

ჯენიფერ ლოპესის ცნობილი ფილმის “უჯრედის” შთაგონებით გაკეთებული კლიპი – უსაზღვრო ფანტაზიას და რეალობას შორის, ადამიანის გონებაში არსებული მიუდგომელი ადგილები, რომელიც ამ კლიპიშია ასახული.

 1. my chemical romance – the ghost of you

შეიძლება ითქვას, რომ ეს სიმღერა კლიპით შემიყვარდა. ომის პერიოდია. პატარა წვეულება, სადაც ჯარისკაცები არიან შეკრებილები. ისინი გოგონებს საცეკვაოდ იწვევენ. პარალელურად აჩვენებენ მათ ბრძოლის პერიოდში, როგორ ცდილობენ თავის გადარჩენას, როგორ ეღუპებათ თანამებრძოლი, ახლა კი ისინი უბრალოდ ცეკვავენ. ძალიან ემოციური კლიპია და სიმღერაც. ჰო და თან ჯერარდი ამ კლიპში ყველაზე სიმპათიურად გამოიყურება, რაც ოდესმე მინახავს.

სერიალის ქუდები

ყველა სერიალს თავისებური ქუდი აქვს. ძირითადად არსებობს ორი კატეგორიის ქუდები. პირველი – სადაც უბრალოდ რამდენიმე წამი ეწერება სერიალის სახელი, როგორც ვამპირების დღიურებში, დაკარგულებში, გმირებში და კიდევ ბევრი – და მეორე, სადაც სიმღერა ადევს და მსახიობების სახელი და გვარები ეწერება, ხანდახან მათ გამოსახულებაზეც.

5. pretty little liars.

სულ 30 წამიანი წუდი აქვს, მაგრამ ერთხელაც არ გადამიხვევია, რაღაც კარგად არის დამჯდარი სიმღერაც და პატარა შესავალიც.

ჯგუფი the pierces, რომელთაგან ერთ–ერთი წევრი სერიალში ბოროტი გოგოს როლს ასრულებს 🙂

4. the o.c

ასეთი ტიპის სერიალებში უფრო არის კარგი ქუდები, საერთოდაც ხშირად ბევრი ცნობილი ჯგუფი თუ მომღერალი ჰყავდათ სერიალის განმავლობაში, მათ შორის the killers, the perishers.

ჰო, ეს სიმღერა დიდი ხანი მქონდა ამოჩემებული, კალიფორნიაააა, კალიფორნიააააა, ერთხელ თუ აიჩემე, ძნელია მერე შეეშვა.

ნახევარწუთიანი ქუდი:

ძალიან კარგი ჯგუფი the phantom planet.

 3. one tree hill

ასევე მუსიკალურად დატვირთული სერიალი, ერთ–ერთი მთავარი გმირი, ჰეილი, მომღერლობაზე ოცნებობს და აიხდენს კიდეც ამ ოცნებას. ღამის კლუბში, სადაც ისინი ხშირად იკრიბებიან, ბევრი ცნობილი მომღერალი თუ ჯგუფი ჰყოლიათ სტუმრად.

ქუდი 40 წამიანია.

სერიალს გევინ დეგრაუს ძალიან ცნობილი სიმღერა I don’t wanna be ადევს.

2. Smallville

ათი სეზონის განმავლობაში ერთი და იგივე სიმღერა და ალბათ ყველაზე მეტჯერ მოსმენილი. სამბადი სეიიიიიიიიივ მიიიიიიიიიიი

რემი ზიროს სიმღერა, რომელიც დავიზეპირე და მიუხედავად იმისა, რომ კარგი სიმღერაა, არასდროს გამჩენია სურვილი ისე მომესმინა, ამომიყვანა სმოლვილმა ყელში 🙂 მეოთხე სეზონში გამოსაშვებ საღამოზე ჰყავდათ ეს მომღერალი მოწვეული და სხვა სიმღერებთან ერთად ეს ცნობილი ქუდიც შეასრულა.

1. true blood

მმმ, ყველაზე ჭუჭყიანი და უცნაური ქუდი, რაც კი ოდესმე მინახავს, მაგრამ ამავე დროს იდეალურად შეეფერება სერიალის შინაარს. პატარ–პატარა გაწყვეტილი კადრები, რომლებიც თითქოს უშინაარსოდ უკავშირდება ერთმანეთს, მაგრამ არის ამაში რაღაც…

ჯეის ევერეტის სიმღერა – bad things

I wanna do bad things to you…..

eurovision 2011

როგორც ძალიან, ძალიან ბევრჯერ ვახსენე, ვგიჟდები მუსიკალურ შოუებზე, აიდოლის და იქს ფაქტორის არც ერთი სეზონი არ მაქვს გამოტოვებული, რაც მთლიანობაში 18 სეზონი გამოდის.  აქედან გამომდინარე ევროვიზიას ყოველ წელს დიდი ინტერესით ვადევნებ თვალს, განსაკუთრებით იმ წლიდან, რაც საქართველო შეუერთდა.

2006 წელს ლორდს ვგულშემატკივრობდი, საქართველოს მერე რა თქმა უნდა 🙂 და სიმღერაც ძალიან მომწონდა, დღემდე მაქვს ფლეილისტში. ფინეთი ამ წელსაც ჩემს ფავორიტების რიცხვშია.

2007 წელს გაურკვეველი სქესის მარია შერიფოვიჩმა გაიმარჯვა ბალადით “მოლიტვა”, დიდად არ ვგიჟებოდი, მაგრამ არც უსამართოლობად არ მიმიჩნევია.

აი 2008 წელმა კი ნამდვილად გამიცრუა იმედები, უკვე მეორედ გაგზავნილმა დიმა ბილანმა რუსეთს პირველი ადგილი ააღებინა, მაგრამ იმავე წელს საბავშვო ევროვიზიაზე საქართველომ გაიმარჯვა. მე დანიას და ძალიან კარგ სიმღერას ვგულშემატკივრობდი იმ წელს, მაგრამ უშედეგოდ.

ალექსანდრე რიბაკმა 2009 წელს სრულიად სამართლიანად მოიგო, ძალიან მომწონდა, საყვარელი და ადვილად დასამახსოვრებელი სიმღერა, ვიოლინოს პარტია და ბიჭი, რომელმაც თამამად აღიარა თავისი ორიენტაცია.

ლენას გამარჯვება ვერ მივხვდი საერთოდ რა იყო 2010 წელს, წინასწარ ფავორიტები იკვეთება ხოლმე და მიახლოებით ვიცი ვინ სად გავა, მაგრამ ეს უფერული და წიკვინა გოგო თუ მოიგებდა რას ვიფიქრებდი, რომ ვუყურებ სულ ის პორნო ვიდეოები მახსენდება, ინტერნეტში რომ გავრცელდა. ლენა ისევ გერმანიას წარადგენს ამ წელს.

მიუხედავად იმისა, რომ ევროვიზია პოლიტიკურ კონკურსად ითვლება და ბლა ბლა ბლა ბევრი უხარისხო სიმღერებია, ყველა წლიდან სამი–ოთხი კარგი სიმღერა მრჩება.

ახლა რაც შეეხება ამ წელს… გადმოვიწერე 43 სიმღერა და აქედან დავიტოვე ათი საუკეთესო, რომელიც ჩემი აზრით გავა ფინალში და ცუდი ადგილებიც არ უნდა აიღოს.

აი ჩემს მიერ გაკეთებული ვიდეო ტოპ ათეულის. თუ არ გეზარებათ like-ს მიაჭირეთ, ან დააკომენტარეთ. კომენტარებში როგორც ჩანს უცხოელებს მოსწონთ საქართველო და თავის ტოპ–ხუთეულში შეყავთ.

ათეულს ვიდეოში თვითონ ნახავთ, მე ტოპ–სამეულს გაგაცნობთ (საქართველოს გარდა რა თქმა უნდა)

3.  ესტონეთი

ქართულად ასე ჟღერს – გეთერ ჯაანი 🙂 მე და პოპი შორს ვართ, მაგრამ ძალიან საყვარელი და ზუსტად საევროვიზიო სიმღერაა, ფერადი და მხიარული.

2.  ფინეთი.

paradise oskar – da da dam

ბევრი ამბობს, რომ ეს სიმღერა მოსაწყენია, მაგრამ მე მომწონს, რაღაც მომენტში coldplay-ს მაგონებს, სასიამოვნო სიმღერაა.

1. დანია

a friend in london – new tomorrow

ჩემი ფავორიტი, ლაით როკის სტილში მელოდიური და ენერგიული სიმღერა, რომელსაც აქვს მოგების თუ არა, ფავორიტებში გასვლის პოტენციალი მაინც.

ერთი სიტყვით წელს ცუდი ევროვიზია არ უნდა იყოს და დაველოდოთ მაისს 🙂

ერთი დღე არც ისე ცნობილი ბლოგერის ცხოვრებიდან

ჩემი ცხოვრება არც ისე საინტერესოა, რომ აღწერად ღირდეს, მაგრამ მიუხედავად ამისა ვნახოთ რა გამოვა. მაშ ასე, ერთი უინტერესო დღე მიმდინარე კვირიდან.

რაც კლინიკაში დავიწყე სიარული, 10 საათზე მიწევს ადგომა, იქამდე პირველ საათამდე მეძინა ხოლმე. როგორც ყოველთვის მეღვიძება ადრე, მერე ვიწყებ ტელეფონის ძებნას, კიდევ ღირს თუ არა დაძინება, საათი რომ ვნახო. ორი საათით ადრეა ხოლმე და დამშვიდებული სინდისით ვიბრუნებ ძილს. თუ ჩემი კატა გულზე არ მაწევს და გადაბრუნების საშუალება მაქვს, მაშინ უფრო ტკბილად მეძინება.

მაღვიძებს შეზიზღებული მაღვიძარა ზარი (ტელეფონზე), თან ისეთი უცოდველი ხმა აქვს, ჩუმად იწყებს, მშვიდად, მაგრამ პირველივე ბგერებზე მეღვიძება. ათი წუთი მჭირდება ფსიქოლოგიურად შესამზადებლად, ამასობაში კიწიც იღვიძებს, იწელება, მოდის ჩემთან და კრუტუნებს, ცხვირს ცხვირზე მიხახუნებს. მერე გადახტება დაბლა და მელოდება როდის ავდგები. რა თქმა უნდა შია. ყოველთვის შია.

როგორც იქნა ვდგები და ჩემს განუყრელ მწვანე და ფუმფულა ხალათში ვეხვევი. ცოტა ხანი უაზროდ დავბოდიალობ, მაგრამ ბევრი დრო არ მაქვს, 11–ზე იქ უნდა ვიყო.

სააბაზანოს პროცედურების მერე ჩემს ოთახში შემოვდივარ, ვიღებ ტანსაცმელს კარადიდან, რაც უნდა ჩავიცვა, მერე სარკესთან მივდივარ, სახეზე ვითხიპნი რაღაცეებს 🙂 სამკაულებს ვარჩევ. სამკაულის გარეშე თუ გავედი, თავი შიშველი მგონია. თმებს დიდი მიხედვა არ სჭირდება, 99% გაშლილს ვატარებ.

საათს ვუყურებ, უკვე ნახევარია. აჩქარებულ ტემპში ვიცმევ, კარადაში შეკვეხილ კიწის ვაძრობ, ჩანთას ვიღებ და 15 რომ აკლია თერთმეტს გავდივარ.

ჩემი სახლის წინ ველოდები სამარშრუტოს, არადა კლინიკა სულ რაღაც 5–10 წუთის სავალზეა ფეხით, მაგრამ მაინც მეზარება .

20 წუთში გამოვდივარ (იქ რაც ხდება იმის მოყოლა არ ღირს). გული არ მიძლებს და  მაღაზიაში შევდივარ. მკაცრი დიეტა მაქვს და ნაღვლიანი თვალებით შევყურებ ნამცხვრებს, ტკბილეულს, მერე მიწის თხილს ვყიდულობ და გამოვდივარ.

სახლში სიმშვიდეა. ვიცვლი და ვჯდები კომპიუტერთან. ბებიაჩემი საჭმელს მიმზადებს, მაგრამ მადა საერთოდ არ მაქვს, არადა საერთოდ იმდენს ვჭამ, იმდენს, ვერ წარმოიდგენთ. ზუსტად ამ პერიოდში ვპოსტავ ხოლმე. ახლაც ასეთი მომენტია.

მერე ვუყურებ ჩემს ჯადოსნურ დაუნლოადების ფოლდერში მოთავსებულ ფაილებს, სერიალებს, ფილმებს, ამ მომენტში ლოსტ გერლი მაქვს გადმოწერილი. რომ მბეზრდება ვდგები და სხვა ოთახში გავდივარ. რამე წასაკითხს ვპოულობ.  როგორც უკვე ვთქვი, სახლში უზარმაზარი წიგნების მარაგი მაქვს, ბიბლიოთეკას შეშურდება ალბათ, მაგრამ რაც საინტერესოა, ყველაფერი ათვისებული მაქვს. ბოლოს ვიქტორია ჰისლოპის “კუნძული” წავიკთხე ინგლისურად და ისეთი კარგი იყო, ახლაც მენატრება.

მერე მივდივარ ფორტეპიანოსთან. დაახლოებით ერთ საათს იქ ვატარებ. ბავშვობიდან ბეთჰოვენზე ვარ ჩაციკლული, განსაკუთრებით პათეტიკურზე, არაფრით არ ვეშვები. ახლა, ამ ბოლო დროს ამოვიდა ყელში და ჩემი საყვარელი სიმღერების საფორტეპიანო ვერსიები და სოლოები ამოვბეჭდე, მაგალითად რობ დოუგანის clubbed to death რომელსაც ულამაზესი სოლო აქვს, ძალიან ადვილი, მაგრამ ეფექტური. კიდევ ქემიკალების demolition lovers და muse- uprising ჰოდა ბედნიერად ვზივარ და ვერთობი. მერე აუდიო ჩანაწერსაც გავაკეთებ ალბათ :)ამასობაში საღამოვდება კიდეც, ბადრი მუშაობს, ლიკას ტელეფონი და ინტერნეტი გამორთული აქვს და ვცდილობ ვაკუუმი როგორმე შევავსო. ისევ კომპიუტერთან ვჯდები, ვკითხულობ ბლოგებს, ვთამაშობ ბიგ ფიშის თამაშებს. მიყვარს ჩემი ოთახი, მყუდრო და საყვარელია. ჩემი პიჟამოებით ვზივარ ხოლმე, ბოროტი ბიძაჩემი დამდევს ფოტოაპარატით, ხან მე და ხან კიწის.  უგრძნობი სახის მიღება არ ჭრის. აი საბუთიც 🙂 (თმების გაკეთებასაც რომ არ გაცდიან)

ძილის წინ რამე ფილმს ვიწერ, თუ ვნახე, და სადღაც 12–კენ ვწვები, რომ ძილი მეყოს. ათი საათი ჩემთვის მინიმუმია.

რა თქმა უნდა ყველა კვირაში იცვლება სიტუაცია და დღის განრიგი, მაგრამ ამ კვირაში ასეთი ცხოვრება მაქვს.

ჰო, მართლა, გამიხარდებოდა, თუ ვინმე დაითაგავდა თავს და თავის ერთ დღეს აღწერდა, მე ვერ ვბედავ ვინმეს დათაგვას 🙂 სათაური რა თქმა უნდა პროპორციულად შეიცვლება 🙂

that’s it!!!

ჩემი მუსიკალური სამყარო

ამ ბოლო დროს რაღაც დავივიწყე კატეგორია “music” ჩემს ბლოგზე, არადა არ არის ამის ღირსი 🙂

როგორც უკვე ბევრჯერ ვთქვი და ეს ჩემს ფლეილისტშიცაა ასახული,  ძირითადად ალტერნატივას, პანკს და მოდერნ/სოფთ როკს ვუსმენ. მიყვარს ისეთი სიმღერები, რომელზეც შეგიძლია იხტუნავო და თავი აქნიო 🙂 მაგრამ ხანდახან მეტალსაც ვეტანები. განსაკუთრებით მიყვარს გოთიკ-მეტალი.

თუ სიმღერას მკვეთრად გამოხატული მელოდია არ აქვს, დაბალი შანსია  მოვუსმინო. მიყვარს მელოდიები, რომლებსაც რამდენიმე მოსმენაზე ვიმახსოვრებ. სიმღერისგან ძალიან ბევრს არ ვითხოვ. მინდა გამართოს, მასიამოვნოს და  საინტერესო აზრები გამიჩინოს.

ვისაც გიყვართ სასიამოვნო, მელოდიური, კარგი ვოკალის მქონე ჯგუფების და სოლო-შემსრულებლების შემოქმედება, ქვემოთ ჩამოწერილი სია ზუსტად თქვენთვისაა 🙂

ამჟამად ჩემს ტელეფონში 478 სიმღერაა. ესეც ის შემსრულებლები, რომლებსაც ყველაზე ხშირად ვუსმენ და ყველაზე მეტი სიმღერა მაქვს ფლეილისტში: (ანბანის მიხედვით)

3 doors down

ძალიან კარგი ჯგუფი, ალბათ ამათი landing in london ყველაზე ცნობილი სიმღერა იყო, მაგრამ მე მაინც ეს მირჩევნია: (ეს სიმღერა დუეტი არაა, მაგრამ კონცერტზე სარასთან ერთად იმღერეს) უნდა ავღნიშნო, რომ ლაივში ძალიან კარგად მღერიან, ამას ჩემთვის დიდი მნიშვნელობა აქვს.

30 seconds to mars

უნდა ვაღიარო ამ ჯგუფის სიყვარული ჯარედის სიყვარულმა გამოიწვია, მაგრამ ჩემდა გასაოცრად არ აღმოჩნდა ფსევდო-ჯგუფი სულელური სიმღერებით. მართალია ჯარედი ლაივებში არ ბრწყინავს, მაგრამ who cares? სამაგიეროდ ძალიან სიმპათიურია და კარგი სიმღერები აქვს 🙂 (არ დამვიწყებია წინ რა დავწერე, მაგრამ ჯარედისთვის გამონაკლისს ვუშვებ)

განსაკუთრებით მიყვარს ეს სიმღერა. ეს აკუსტიკური ვერსიაა, მაგრამ ორიგინალი ბევრად ჯობია, მოაქვს ემოციები 🙂 კლიპი ჯეკ ნიკოლსონის ცნობილი “ნათების” მოტივებზეა გადაღებული. ბევრ რამეს მახსენებს ეს სიმღერა. უზომოდ ვიყავი ჯარედზე შეყვარებული, უდიდესი ქრაში მქონდა, მაგრამ მერე გადამიარა.

apocalyptica

ამ ჯგუფის დიდი თაყვანისმცემელი არ ვარ, მაგრამ მისი რამდენიმე პროექტი მომწონს, მაგალითად დუეტი ჰიმის და რასმუსის სოლისტებთან და განსაკუთრებით დუეტი 3 days grace-ის სოლისტთან ადამ გონტიერთან, ძალიან სიმპათიურ კაცთან 🙂  სიმღერა არის ძალიან ძალიან მაგარი.

augustana

შემთხვევით აღმოჩენილი ჯგუფი. პოპულარული გახდა სიმღერით “ბოსტონი”. ძალიან სასიამოვნო ვოკალის მქონე სოლისტი და ერთი სიტყვით კარგი ჯგუფი.

breaking benjamin

ამერიკაში კარგად ცნობილი ჯგუფი, ამათი რამდენიმე ალბომი მაქვს ტელეფონში, მაგრამ მაინც ის სიმღერა ყველაზე ძალიან მიყვარს, რომლითაც აღმოვაჩინე. ცეკვა ეშმაკთან.

chris daughtry

კრისი ერთი ჩვეულებრივი მანქანების შემკეთებელი ხელოსანი იყო. ერთმა დღემ მისი ცხოვრება მთლიანად შეცვალა, როცა ამერიკან აიდოლის კასტინგზე მივიდა. კრისი ამერიკან აიდოლის უდიდესი აღმოჩენა გახდა.  დღეს მისი სიმღერები ჩარტებში პირველ ადგილს იკავებს.

creed

david cook

ამერიკან აიდოლის მეშვიდე სეზონის გამარჯვებული, განსაკუთრებული ხმის მქონე დევიდი და მისი დებიუტ ალბომი, სადაც ყველა სიმღერა ძალიან კარგია.

delain

გადავედით გოთიკ როკზე. ეს სიმღერა ყველაზე ძალიან მომწონს, ხანდახან მეძინება ხოლმე მაგრამ მაინც 🙂 ასევე საინტერესო კლიპით.

De/Vision

გერმანული, ნაკლებად ცნობილი ჯგუფი, რომელიც ძალიან მომწონს, რაღაც განსხვავებული და ინვიდუალური სტილი აქვთ. მათი ჯანრი ე.წ. synth pop-ის, თითქოს კლუბური, ელექტრონული მცირე როკ ელემენტებით.

epica

კიდევ ერთი გოთიკ-მეტალი , წითური სოლისტით. ამ სიმღერაზე ვგიჟდები, სულ რაღაც შავბნელი აზრები მიჩნდება ხოლმე 🙂

fall out boy

აი ეს სწორედ იმ ჯგუფებს მიეკუთვნება, რომ უნდა იხტუნაო და თავი აქნიო აქეთ-იქით 🙂 საყვარელი პიტ ვენტცი, სოლისტი 🙂

foo fighters

ეს ჯგუფი დიდი პოპულარობით სარგებლობს ამერიკაში. წინა წლის ემტივი-ზე ისინი ფავორიტები იყვნენ.

green day

მახსოვს ერთი პერიოდი, რამდენიმე წლის წინ ამ ჯგუფის ერთი სიმღერა ისტერიულად ტრიალებდა ყველგან, გამაღვიძე როცა სექტემბერი მოვაო, იხვეწებოდა ბილი ჯოელ არმსტრონგი. ახლა ამ სიმღერაზე ვარ გადაკიდებული:

him

მახსოვს წელს ქობულეთში ამ სიმღერის ქოვერს კარგად უკრავდნენ პარკში. ვილე ვალოს მეიქაფიც ძალიან მომწონს.


hoobastank

ძალიან კარგი და მივიწყებული ჯგუფი ძალიან პოპულარული სიმღერით და კარგი კლიპით:

გამომდინარე იქიდან, რომ ვიდეოების ძებნამ დიდი დრო წაიღო, თან იუთუბი მაწვალებს და უმრავლესობა ვიდეოებს, მით უმეტეს ვევოებს არ დებს, ორ ნაწილად უნდა გავყო ჩემი პოსტი. კიდევ ბევრი დარჩა ჩემს სიაში და დანარჩენს მეორე ნაწილს მივუძღვნი.

ჰოდა… გაერთეთ, იქნებ რამე საინტერესო აღმოაჩინოთ თქვენთვის.

სუპერ ქასთინგები

ამერიკაში ყველაზე პოპულარული მუსიკალური კონკურსი ნელ-ნელა სტარს იღებს. დამთავრდა შესარჩევი ეტაპები. ჟიურიში პირველად არიან ჯენიფერ ლოპესი და სტივენ ტაილერი, აეროსმიტის სოლისტი. რენდი ჯექსონი უცვლელ წევრად რჩება უკვე მეათე წელია. წელს ძალიან კარგი მონაწილეები ჰყავდათ, მაგრამ ეს სამი ყველაზე მეტად დამამახსოვრდა. კეისი აბრამსი ტეხასიდან. 19 წლის კეისის საყვარელი ჟანრი ჯაზი და ბლიუზია. დღის ბოლო მონაწილე იყო, ჟიურის წევრები უკვე დაღლილები იყვნენ და ეძინებოდათ, მაგრამ კეისიმ მოახერხა მათთვის ხასიათის გამოკეთება და ტაილერი და ჯენიფერი ააცეკვა კიდეც.

15 წლის ლოურენ ალაინა, რომელმაც სტივენთან ერთად მისი ცნობილი ჰიტი იმღერა და ჟიურის წევრები მოხიბლა.

და ბოლოს ჩემი ფავორიტი, ადამიანი, ვისაც მერვე სეზონის მერე ველოდებოდი, მეორე ადამ ლამბერტს ძლიერი როკ ხმით, ჯეიმს დურბინი, ხმა, რომელიც არ უნდა გამოტოვოთ.

once – story of the music and love

ფეისბუქზე ჩემი მეგობრის დალინკულ ვიდეოს წავაწყდი და ძალიან კარგი და თბილი ფილმი გამახსენდა. ირლანდიურ- ამერიკული პროექტი “once” (2006)

2006 წელს ფილმმა ოსკარი აიღო საუკეთესო საუნდტრეკისთვის, რომელსაც მთავარი როლის შემსრულებელი მსახიობები ასრულებენ.


Glen Hansard – გლენი ძირითადად სიმღერებს წერს, კომპოზიტორია, ამ ფილმის გარდა არსად არ უცდია სამსახიობო ძალები. ძალიან თბილი და სასიამოვნო ხმა აქვს. გლენი ირლანდიაში, დუბლინში დაიბადა. მას ამერიკის კინოააკადემის უმაღლესი ჯილდო აქვს მიღებული თავისი შესრულებული სიმღერისთვის. უკრავს გიტარაზე.
Markéta Irglová – ჩეხეთში დაბადებული 22 წლის მუსიკოსი და კომპოზიტორი. გლენის მსგავსად არც მას აქვს სამსახიობო გამოცდილება. უკრავს ფორტეპიანოზე.

რაც შეეხება ფილმს – მოქმედება დუბლინში მიმდინარეობს.  საინტერესოა, რომ მთავარ პერსონაჟებს სახელები არ აქვთ. გლენი ქუჩის მუსიკოსია, მამამისს პატარა სახელოსნო აქვს გახსნილი, სადაც მტვერსასრუტებს აკეთებს.

ერთ დღესაც გლენი გოგოს შეხვდება, რომელსაც მისი სიმღერები ძალიან მოსწონს. ისინი ერთმანეთს გამოელაპარაკებიან და გოგო ეტყვის, რომ მტვერსასრუტი გაფუჭებული აქვს, ასე რომ მათ კიდევ ერთი შეხვედრის შესაძლებლობა მიეცემათ.

ისიც მუსიკოსია და ფორტეპიანოზე კარგად უკრავს. მუსიკალური ინსტრუმენტების მაღაზიაშია გლენის დაწერილ სიმღერას ერთად იმღერებენ. ეს სიმღერა გახდა სწორედ ოსკარის მფლობელი:

საერთო ბევრი აქვთ, მუსიკა, ცხოვრების სტილი, მაგრამ გოგოს ქმარი და პატარა შვილი ჰყავს, ბიჭს შეყვარებული, რომლის სანახავადაც ლონდონში მიდის.  ისინი რამდენიმე სტუდიურ ჩანაწერს გააკეთებენ და ერთმანეთს შორდებიან. გლენი ლონდონში მიდის, ის კი ქმარს უბრუნდება.

ძალიან ლამაზი, მუსიკალური ჟანრის, სასიამოვნო საუნდტრეკებით, მაღალი რეიტინგით იმდბზე (8.0) და კინოააკადემიის უმაღლესი ჯილდოს მფლობელი ფილმის საათი და 20 წუთი წინ გელით…

download

cheryl cole

search term-ებში ძალიან ხშირად მხვდება ამ ქალის სახელი და გვარი, როგორც ჩანს მისით ძალიან ბევრია დაინტერესებული, განსაკუთრებით მამრობითი სქესის წარმომადგენლები. ასევე ხშირად მის ტატუებს ეძებენ.

ვაღიარებ – ძალიან ლამაზი ქალია, ლამაზი და საყვარელი, ანუ აგრესიას არ გაგიჩენს, არც ზედმეტად ამაყია. საიდან ვიცი ეს ყველაფერი? იქს ფაქტორიდან, სადაც შერილი უკვე 2008 წლიდან ჟიურის წევრია, მან შერონ ოზბორნი ჩაანაცვლა.

როგორც მომღერალი, შერილი ერთი საშუალო დონის შემსრულებელს წარმოადგენს. მისი ლაივები ვერავის აღაფრთოვანებს. არც ძლიერი ხმა აქვს. უბრალოდ კარგი საყურებელია. რადგან ასე გაინტერესებთ შერილის ვინაობა, მის მცირე ბიოგრაფიას წარმოგიდგენთ.

შერილი დაიბადა ინგლისში, ნიუ კასტლში, მისი სრული სახელი და გვარია შერილ ენ ტვიდი. მისი მშობლები ერთმანეთს დაშორდნენ, როცა ის  11 წლის იყო. 4 წლიდან ცეკვითაა დაინტერესებული. მოიგო რამდენიმე კონკურსი, მაგრამ ორჯერ იყო დაჯარიმებული თავისი ცუდი საქციელის გამო. ერთხელ იჩხუბა თავის კლასელთან და მეორედ ავტობუსში გინების გამო (!) 🙂

ამ ეტაპების გადალახვის შემდეგ შერილმა მიმტანად დაიწყო მუშაობა.

2002 წელს მიიღო მონაწილეობა პოპ შოუში, სადაც შეხვდა თავისი მომავალი ჯგუფის “girls aloud”-ის წევრებს. მათი დებიუტ სინგლი ნომერ პირველი გახდა დიდ ბრიტანეთში.

შერილი ცოლად გაყვა ფეხბურთელ ეშლი კოულს, მაგრამ ამჟამად ისინი განქორწინებულები არიან და შერილი თავისი გვარის დაბრუნებას აპირებს.

მისი სოლო სინგლი “fight for this life” ჰიტი გახდა.

მისი შემოქმედებიდან მარტო ეს სიმღერა მაქვს მოსმენილი, შერილის სიმღერები ჩემი მუსიკალური გემოვნებიდან 100% განსხვავდება.

დანარჩენს პირადად რომ გავიცნობ მერე გეტყვით 🙂 და ვინც კარგად მოიქცევა იმასაც გავაცნობ 🙂