გოგონა მეზობელ სახლში

რა არის ტკივილი? ყველას სხვადასხვანაირი პასუხი აქვს ამ კითხვაზე, ტკივილი ყველასთვის განსხვავებული მოვლენაა, მაგრამ იშვიათად ადამიანმა იცოდეს რა არის ნამდვილი ტკივილი.

წუხელ ნანახმა ფილმა ისე იმოქმედა ჩემზე, ემოციებით სავსემ და უფრო მეტად კი სიბრაზემ თითქმის მთელი ღამე არ დამაძინა. არ ვიცი რატომ ავირჩიე ღამე საყურებლად რამდენიმე რომანტიული კომედიიდან და მელოდრამებიდან ეს ფილმი, მაგრამ მისი ყურების განმავლობაში ერთმანეთს ცვლიდა გაოცება, გაბრაზება, ფილმის ბოლოს კი ნერვებისგან ვტიროდი, რადგან დასასრულმა შურისძიების წყურვილი არ დამიკმაყოფილა.

ფილმს საფუძვლად უდევს ნამდვილი ამბავი,  რომელიც ინდიანაპოლისში მოხდა 1965 წელს. ჯეკ კეტჩამმა დაწერა რომანი 1989 წელს “გოგონა მეზობელ სახლში”‘, რომლის შესახებაც უკვე 2007 წელს გრეგორი ვილსონმა გადაიღო ფილმი.

მოქმედება ხდება სამოციან წლებში, მაგრამ დასაწყისში ამ ამბის მონაწილე დევიდი წლების მერე იხსენებს მომხდარ მოვლენებს. ის ამბობს, რომ მისი მეორე ცოლი ბავშვობაში ველურმა კატებმა დაკაწრეს. მას მთელი სხეული ჭრილობებით ჰქონდა დაკაწრული და რამდენიმე დღე მაღალი ტემპერატურით იწვა.  მისი სიტყვებით სწორედ ეს იყო ტკივილი, მაგრამ… არავინ არ იცოდა რა იყო ტკივილი ისე როგორც დევიდმა.

დევიდი 12-13 წლის იყო, როცა მის მეზობელ ჩენდლერებთან ორი უდედმამოდ დარჩენილი და გადმოვიდა დეიდასთან საცხოვრებლად – მეგი და სუზი. დეიდა – რუთი, უცნაური ქალი იყო, სხვა მშობლებს არ ჰგავდა. ის თავის სამ მცირეწლოვან ბიჭებს უფლებას აძლევდა დაელიათ ლუდი და ესაუბრათ სექსუალურ თემებზე. დევიდი მათთან ხშირი სტუმარი იყო.

მეგი თავიდანვე მოეწონა დევიდს, განსხვავებული გოგო იყო, ლამაზი, სიცოცხლით სავსე. მშობლების დაკარგვას ძალიან განიცდიდა.

რუთი თავიდანვე განსაკუთრებული სისასტიკით ექცეოდა მეგს, გარეთ გვიანობამდე არ უშვებდა, აიძლებდა ნაკლები ეჭამა, სულ უმეორებდა რომ მსუქანი იყო, მაგრამ კოშმარი მხოლოდ ახლა იწყებოდა.

ერთხელ ღამით მეზობლებთან დარჩენილი დევიდი საშინელ სცენას შეესწრო. ოჯახს მეგი სარდაფში ჰყავდათ ჩაყვანილი, ხელებით ჩამოკიდებული და პირახვეული. რუთი სიამოვნებით ეწეოდა სიგარეტს და შვილებს მითითებებს აძლევდა, რა შეურაცხჰყოფა მიეყენებინათ გოგონასთვის. ბიჭებმა ტანზე გახადეს და შიშველი მეგი მთელი ღამე ეკიდა ხელებით სარდაფში.

დევიდს უნდოდა ეს ყველაფერი მშობლებისთვის მოეყოლა, მაგრამ რუთის შიშით ვერ ბედავდა. იმის მერე მეგი სადრაფიდან არ გამოუშვიათ, ნაცემი და სისხლიანი ეგდო იატაკზე. რამდენჯერმე ბიჭებმა რამდენიმე მეზობელი თინეიჯერის თანდასწრებით მეგი გააუპატიურეს, რუთი კი იმეორებდა, რომ ის მხოლოდ ამისთვის იყო გამოსადეგარი.

ბოლო წვეთი იყო ის, რომ რუთმა გადაწყვიტა მომავალში მეგს სექსუალური ლტოლვა რომ არ გასჩენოდა,  მისთვის გარკვეული ორგანოები უნდა მოეშორებინა. ამის მერე მეგმა გონება დაკარგა.

მსახიობები ძალიან კარგად არიან შერჩეულები, განსაკუთრებით მეგი და რუთი. ეს ამბავი ნამდვილ ამბავზე რომ არ ყოფილიყო დაყრდნობილი, ალბათ ჩემზე ასე არ იმოქმედებდა.

download – the girl next door

პარფიუმერი – ერთი მკვლელის ისტორია

ფილმის გამოსვლისთანავე ხალხის რეაქცია ორ ნაწილად გაიყო. ზუსკინდის ცნობილი ბესტსელერის ეკრანიზაცია დიდი კრიტიკის ქარცეცხლში გაატარეს, თუმცა კრიტიკოსების ნაწილმა ის მოიწონა.

მათთვის, ვისაც წიგნი წაკითხული აქვს, ფილმი ზედმეტად ჰოლივუდური და მშრალი აღმოჩნდა. ხოლო ვისაც არ ჰქონდა წაკითხული, იმათ უფრო დადებითი შეფასებები მისცეს. მე მეორე ჯგუფში აღმოვჩნდი, თავი შევიკავე წიგნის წაკითხვისგან და ვუყურე ფილმს. (მართალია 5 წლით დავიგვიანე, ფილმი 2006–ში გამოვიდა, მაგრამ სჯობს გვიან, ვიდრე არასდროს)

ტომ ტიკვერის ნამუშევარი, რომლის ფილმზე ადრეც ვისაუბრე, გადაღებული ოთხ ქვეყანაში – გერმანია, ესპანეთი, საფრანგეთი და შეერთებული შტატები.

მეთვრამეტე საუკუნის პარიზი, ბინძურ, საშინელ გარემოში, თევზით მოვაჭრე ქალი პირდაპირ დახლის ქვეშ, ტალახში და თევზების შიგნეულობაში აჩენს ბავშვს, რომელიც როგორც წინაზე გაჩენილი ბავშები მკვდარი ჰგონია, მაგრამ ბავშვი თვალს ახელს და ტირილს იწყებს.

ჟანს მაშინვე ეტყობა თანდაყოლილი უცნაური უნარი – ყნოსვა. შეუძლია მისგან მოშორებით ჭაობში ჩამალული ბაყაყის სუნიც კი ამოიცნოს. რამდენიმე მძიმე სამუშაოს შეცვლის მერე ჟანი პერფიუმერთან იწყებს მუშაობას, რომელსაც წარუმატებელი პერიოდი უდგას.

ახალგაზრდა პერფიუმერი ცოტა ხანში შეპყრობილი აღმოჩნდება იდეალური სუნამოს შექმნის მანიით, ყველგან უნიკალურ არომატს ეძებს და მიხვდება, რომ ახალგაზრდა და ლამაზ ქალიშვილებს ყველაზე სასიამოვნო სურნელი აქვთ, თანდაყოლილი, რომელიც მათი კანიდან უნდა აიღოს და შექმნას ისეთი სუნამო, რომელიც ხალხის სიყვარულს მოუპოვებს, რადგან მათგან სიძულვილის მეტს არაფერს გრძნობს.

ფილმი თითქმის ერთ ტემპში მიდის, ვერ ვიტყვით, რომ სუპერ–დაძაბულია ან ტრილერისთვის დამახასიათებელი ექშენი მიდის, მაგრამ ინერციით მიყვები და 2 საათი მალე გადის.

მთავარი როლის შემსრულებელმა ბენ ვიშოუმ ძალიან მომხიბლა. ბენი კრიტიკამ თავისი თაობის ერთ–ერთ უნიჭიერეს მსახიობად დაასახელა. ეს ფილმი მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა, რადგან საშუალება მიეცა გამოეჩინა თავისი სამსახიობო ოსტატობა სულ სხვა კუთხით. შექმნა ჟან–ბატისტ გრენოუს სახე, თავისი ბინძური და ჭუჭყიანი რეალობით.

ფილმში წითური გოგონები ჭარბობენ. განსაკუთრებით მომხიბლავია რეიჩელ ჰართ–ვუდი:

და კიდევ ეს:

დასტინ ჰოფმანი და ალან რიკმანიც არიან ქასთში, თუმცა არა მთავარ როლებზე.

მომეწონა ფერები, ლამაზი ფერების ფილმია. დასასრულმა ხომ საერთოდ, ცუდად გამხადა.

ახლა აუცილებლად წავიკითხავ წიგნს და პარალელებს გავავლებ 🙂

ვისაც დაგაინტერესათ ლინკი – Perfume. The Story of a Murderer

ტრაილერი:

 

პლანეტა მელანქოლია – სიკვდილის ცეკვა

რატომღაც ძალიან მიყვარს ფილმები სამყაროს აღსასრულზე. ასეთი ფილმები როგორც წესი  მაღალიუჯეტიანი და საინტერესოა. მაგრამ არა ამ მიზეზით ველოდი ამ ფილმს, ვიცოდი რომ ტიპიური ჰოლივუდური ტრილერი არ იქნებოდა და არც შევცდი.

ლარს ვონ ტრიერის დრამა, რომლის ორი ნამუშევარი მაქვს ნანახი- დოგვილი და ანტიქრისტე. საკმაოდ შთამბეჭდავი ქასტით – კირსტენ დანსტი, კიფერ საზერლენდი, ჩემი ვამპირი ალექსანდრე სკარსგარდი თავისი მამითურთ, სტელან სკარსგარდი, შარლოტა რემპლინგი და შარლოტა გეინსბურგი. ფილმი ორ ნაწილადაა გაყოფილი. პირელი ნაწილი ერთ დაზეა – ჯასტინა, რომელსაც ქორწილი აქვს. მეორე ნაწილი მეორე დაზე – კლერი. პატარა პლანეტა, სახელად მელანქოლია დედამიწას უახლოვდება. მეცნიერების ნაწილი თვლის, რომ პლანეტა დედამიწას ძალიან ახლოს ჩაუვლის, ნაწილი კი ამტკიცებს რომ დაეჯახება. პლანეტა მელანქოლია სიკვდილის ცეკვას ასრულებს დედამიწასთან – ხან უახლოვდება, ხან შორდება.

სიუჟეტი განსაკუთრებით მეორე ნაწილში იძაბება, როცა მელანქოლია ძალიან ახლოს მოდის დედამიწასთან. კლერი, ჯასტინა და კლერის პატარა შვილი განცალკევებული რანჩოდან აკვირდებიან მოვლენების განვითარებას მას შემდეგ რაც ჯასტინა ქორწილს ჩაშლის და დასთან გადმოვა.

არასდროს არც ერთ ფილმს სამყაროს აღსასრულზე ასე არ დავუძაბივარ, მუსიკალური გაფორმება არის უძლიერესი, ერთი კინოდ ჯერ მარტო მუსიკა ღირს. ძალიან მძიმე და შთამბეჭდავია.

ამის მეასედი ემოციაც არ გამოუწვევია არც 2012-ს და არც სხვა ამ ტიპის ფილმს, მიუხედავად იმისა, რომ ფილმის ბიუჯეტი სულ რაღაც 7 მილიონი დოლარია. ისე განვიცადე ყველაფერი, თითქოს მეც იქ ვიყავი და მელანქოლია მეც მეჯახებოდა. ფილმი რომ დამთავრდა გული ისე მქონდა დამძიმებული, თითქოს მართლა მთავრებოდა ცხოვრება დედამიწაზე.

აი ლინკიც

ბლოგების მიმოხილვა – l ჯგუფი

ძალიან ხშირად იწერება ვის რომელი ბლოგი და ბლოგერი უყვარს, ტოპ ბლოგები, მაგრამ ბლოგის საფუძვლიანად განხილვა დიდი ხანია არ შემხვედრია. თავისი პლიუსებით და მინუსებით, თემატიკით, დიზაინით და ასე შემდეგ.

მე განვიხილავ ჩემთვის საინტერესო ორ ბლოგს და ძალიან კარგი იქნება ეს ბლოგერებიც თუ დაწერენ მათთვის საინტერესო ორი ბლოგი განხილვას და ა.შ. ამით საშუალება გვექნება მიმოვიხილოთ ბევრი ქართული ბლოგი.

1. dissolved girl

დიზაინი

ა) ჰედერი 

როგორც ვიცი ბევრი არჩია ახალი თემისთვის და ეს ჰედერი ჩემი ფავორიტია.

ძალიან ორგანულადაა შერწყმული თემასთან, იდეალურად ჯდება ფერებში და ხასიათში და ძალიან ორიგინალურია 🙂

ბ) თემა

ვორდპრესის თემა ბუენო, საკმაოდ პოპულარული, სასიამოვნო შრიფტით.  თვალს სიამოვნებს პოსტის კითხვა. გვერდითა სურათებიც ძალიან კარგადაა შერჩეული, განსაკუთრებით ეს მომწონს:

ერთი სიტყვით დიზაინი ძალიან მომწონს და სიმყუდროვის შეგრძნებას მიჩენს.

ბლოგის სახელი და თაგლაინი

როცა ამ ბლოგზე მინდა შესვლა ავტომატურად ვიწყებ dissolved-ის აკრეფვას, მერე მახსენდება რომ მისამართი სხვაა, არადა კარგი იქნებოდა საიტის სახელიც ამასთან იყოს დაკავშირებული.

როგორც მივხვდი Dissolved Girl – ჩემი საყვარელი ჯგუფის,Massive Attack–ის სიმღერის მსგავსად ჰქვია.

თემატიკა

შინაარსობრივად ეს ბლოგი პირადი ხასიათისაა, და როგორც უკვე ვთქვი პირადი ბლოგები მომწონს. საინტერესო ადამიანი ჩანს, პოსტებიდან პოზიტივი მოდის, უყვარს დღის ფოტოები და ამერიკული ტელე–შოუები.

 მინუსები

რამდენიმე დეტალი რომელიც არ მომწონს არის არეული კატეგორიები ცოტა გაურკვეველი სახელებით. მიყვარს როცა კატეგორიები ზუსტად ასახავენ პოსტების შინაარს და ზედმეტად კონკრეტულები არ არიან.

და კიდევ კარგი იქნებოდა მთვლელი დაეყენებინა. პრინციპში მეტი არაფერი პრეტენზია არ მაქვს.

ერთი სიტყვით წარმატებებს ვუსურვებ ნატას და იღბლიან ბლოგინგს 🙂

 

სიგარეტის ბოლში გახვეული აზრები

დიზაინი

ა) ჰედერი 

ისეთი ჰედერი, როგორიც ამ ბლოგს შეეფერება 🙂

განსაკუთრებით სახრჩობელა და საფლავები მხვდება თვალში ^^ მიყვარს ასეთი სურათები და დიდი კოლექციაც მაქვს შეგროვებული.

ბ) თემა

ახლა მგონი შეცვლილი აქვს კეიტს თემა, ადრე  უფრო ვიწრო თემა ეყენა და ცოტა წვრილი ასოებით, კითხვა მიჭირდა ხოლმე.  ახლა შრიფტი კარგია და კარგად იკითხება. თავისი ფან პეიჯებით, სხვა ბლოგების რეკლამებით, მთვლელებით და მრავალი ვიჯეტებით კარგად გამოიყურება.

ჰო, უყვარს ბუები

 თემატიკა

ქართველ ბლოგერებს შორის ყველაზე მეტი საერთო მე და მას გვაქვს, მისტიკა, ფანტასტიკა, ზებუნებრივი ისტორიები, ფილმები, ტელეშოუები, ფეისბუქის დახურულ ჯგუფში კარგად ვიფხანთ ხოლმე ენებს, აქედან გამომდინარე ბლოგის შინაარსიც ძალიან საინტერესოა ჩემთვის, ზოგი პირადი, ზოგიც მისტიკური და სუპერნატურალი 🙂

მინუსები:

პირველი ის, რომ მაინცდამაინც ხშირად არ წერს და წასაკითხი პოსტები არ მიგროვდება ხოლმე 🙂

წერის დროს ხშირად გამოყენებული სმაილები, ნიშნები და ჟარგონები შეიძლება მინუსად მიიღოს კაცმა და მე არ მიყვარს ასეთი ნაწერები, მაგრამ აქ თითქოს მსიამოვნებს კიდეც, თითქოს ძალიან  შინაურული სიტუაციაა და  უფრო აადვილებს ტექტის წაკითხვას.

სხვა არც აქ არაფერი მახსენდება პრინციპში, ძალიან წარმატებული ბლოგია და უფრო დიდ წარმატებას ვუსურვებ ^^

ჰოდა ნუ დაიზარებთ, დაწერეთ ორ ბლოგზე მიმოხილვა და ვინ იცის, იქნება მეც მოვხვდე რომელიმე ჯგუფში 🙂

აგვისტოს 5 დღე – ამერიკული პრემიერა და კრიტიკა

19 აგვისტოს გაიმართა ომის 5 დღის ამერიკული პრემიერა და კინოთეატრებში დაიწყო ფილმის ჩვენება.

როგორც ჩვენმა ტელევიზიამ გვაუწყა, ხალხი აღფრთოვანებული დარჩა ფილმით, ცრემლმორეულები გამოდიოდნენ და ამბობდნენ, ეს ყველაფერი ხომ რეალობა იყო, სწორედ ამიტომ გამოიწვია ამხელა ემოციაო. რენე კი სხვადასხვა ტოქშოუებში საუბრობდა საქართველოს შესახებ და იმაზე, რომ ამერიკას სურდა ეს ქვეყანა წარმოეჩინა მსოფლიო ასპარეზზე.

ჩემი დამოკიდებულება ამ ფილმის მიმართ იცით, არც აღფრთოვანებული დავრჩენილვარ და არც ძალიან იმედგაცრუებული, მაგრამ ქართულ არხებზე რა თქმა უნდა კარგის მეტი არაფერი ახსენეს, ამიტომ ვნახოთ ცნობილ გაზეთებში როგორი მიმოხილვა გაუკეთეს ამერიკელმა ჟურნალისტებმა.

Lou Lumenick ნიუ–იორკ პოსტიდან წერს:

რენე ჰარლინის ფილმი ტანკებით, თვითმფრინავებით და სამხედროებით 12 მილიონიანი პროპაგანდაა რუსეთის წინააღმდეგ. ფილმში გაუგებარია რატომ უერთდება რუსეთი სეპარატისტულ სამხრეთ ოსეთს.

ჰარლინი მიმართავს ბანალურ სიუჟეტს, სადაც ამერიკელ ჟურნალისტს, რომლის როლსაც ბრიტანელი რუპერტ ფრენდი თამაშობს და მის ოპერატორს ხელში უვარდებათ მასალა რუსების წინააღმდეგ.

ფილმი მოეწონებათ იმათ, ვისაც უშინაარსო ექშენის ყურება უყვარს, და არა იმათ, ვისაც ძირითადი შინაარსი დააინტერესებთ.

New York Daily News
Joe Neumaier

რენე ჰარლინი დამარცხდა როგორც დრამის (ჟურნალისტი, რომელიც მძიმე სიტუაციაში აღმოჩნდება და მრავალ სისასტიკეს ხედავს) ასევე ომის თემაში (საქართველო–რუსეთს შორის). ემანუელა შრიკი საერთოდ ამოვარდნილია როლიდან, რენემ საწყალ კილმერსაც კი აიძულა იმაზე უარესი ყოფილიყო, რაც არის.

The New York Times
Stephen Holden

რენე ჰარლინმა საუკუნეების მანძილზე დამკვიდრებულ საომარი ფილმების შინაარსს მიმართა. აქ არ არის არაფერი ახალი. გადმოგვცემს საქართველო–რუსეთს ხანმოკლე ომს.

სცენარი გასული საუკუნეების საომარი ფილმის სცენარს მოგვაგონებს. ამ ფილმში შენ ან გმირი ხარ (ჯონათან შაეხი) ან ცუდი ბიჭი (მიკო ნოსიაენი).
NPR
Mark Jenkins

რენე ჰარლინის დაბალბიუჯტიანი ფილმი არც ინოვაციური და არც გულში ჩამწვდომი, მაგრამ ინტუიციური და მოძრავია.

ფილმის ყურებისას შეუძლებელია გააკეთო ბალანსი ან რომანტიულ ხაზზე, ან ბრძოლაზე, ყველაფერი ზედმეტადაა არეული ერთმანეთზე. ფილმის შემქმნელების სიმპათია რომ საქართველოს მხარესაა, ესეც აშკარად იგრძნობა.

ამათ გარდა გადავიკითხე ბევრი მიმოხილვები და კომენტარები. ბევრი კრიტიკის თუ დაწუნების გარდა თითქმის ყველა თანხმდება იმაზე, რომ camera work-ი ძალიან კარგია, მუდმივად მოვლენების ცენტში გამყოფებს და ძალიან რეალურად გადმოსცემს გადაღებულ მასალას.

ასე რომ, ქართულო ტელევიზიებო, უფრო კონკრეტულად კი რუსთავი 2–ო, გარდა ქებისა და აცრემლებული ხალხისა, ცოტა კრიტიკაც მოგვაწოდე ამ ფილმის შესახებ, კრიტიკა სულაც არაა ცუდი, თანაც ვიცით, რომ ეს არ არის იდეალური და ძალიან კარგი ფილმი.

მსგავსი თემები:
აგვისტოს 5 დღე – მიმოხილვა + ფოტოები
აგვისტოს 5 დღე