7 კაბა

გუშინ კარადას ვალაგებდი და ჩამოკიდებულ კაბებს რომ შევხედე, ფილმი “27 კაბა” გამახსენდა, სადაც კეტრინ ჰეილის გმირი მეჯვარის 27 კაბას აგროვებს თავისი ცხოვრების მანძილზე. ყველა კაბას თავისი ისტორია და თავისი მოგონებები აქვს, მით უმეტეს, თუ ის მხოლოდ ერთხელ გეცვა და განსაკუთრებულ დღეს. 27 კაბა ნამდვილად არ მაქვს, ჩემს კარადაში მხოლოდ 7 განსაკუთრებული კაბა დავთვალე.

1. ჩემი ქორწილის კაბა.

323517_293040404055448_1733752307_o

არასდროს არ მიოცნებია დიდ და ფუშფუშა კაბაზე, ყოველთვის მინდოდა მოკლე თეთრი კაბა მცმოდა ამ დღეს და შევასრულე კიდეც. ვიცი, რომ ამ კაბას მეტჯერ აღარ ჩავიცმევ, მაგრამ მაინც ჩამოკიდებული მაქვს კარადაში, რამდენი დავინახავ, იმდენი მახსენდება და მეღიმება. მართლა კარგი დღე იყო, უაზრო ქართული ტრადიციებისგან განსხვავებული და განსაკუთრებული.

2. ნიშნობის კაბა.

210446_218732861486203_1191054_o

ამ კაბაზე პირველი ის მახსენდება რამდენი ვიარეთ მე და ლიკამ ასარჩევად და როცა არაფერი არ მომეწონა, ჯანდაბას იყოს – პრინციპით ვიყიდე. ესეც ძალიან კარგი დღე იყო, მიუხედავად იმისა, რომ ცარიელ რესტორანში ვიყავით, მაინც კარგი დრო გავატარეთ. იასამნისფერი ჩემი ფერია, თმაზეც დამდევს ეს ფერი. არც ამ კაბას ჩავიცმევ როდესმე, იმიტომ რომ არ მომწონს, მაგრამ ჩემს ნიშნობას მახსენებს და ამითაა განსაკუთრებული.

3. მეჯვარის კაბა.

417562_507308065962013_2089177995_n

კეტრინის გმირისგან განსხვავებით მე მხოლოდ ერთხელ ვიყავი მეჯვარე, ისიც 9 თვის ორსული. ყველაფერი სპონტანურად დაიგეგმა, ჩემმა მეზობლებმა ქორწინების ათი წლის თავზე დაიწერეს ჯვარი და სწორედ აქ შევასრულე მეჯვარის მოვალეობა. კაბის ძებნა დავიწყე დილით, ვინაიდან მუცელზე არაფერი არ მეტეოდა. ეს კაბა რაც მაცვია არ მომწონდა, თითქოს რაღაც დეტალი აკლდა. დილიდან წავედით მე და ბადრი კაბის საყიდლად, მაგრამ არაფერი არ მომერგო, ამიტომ ვიყიდეთ თეთრი ქამარი, რომელიც ამ კაბას მოვარგე. მართლა განსაკუთრებული და კარგი დღე იყო, მიუხედავად იმისა, რომ აქტიურად ვერ ვმოძრაობდი, ეს კაბაც კარგ მოგონებებს მიღვიძებს 🙂

4. ახალი წლის კაბა.

392334_357843774241777_38413977_n

ჩემი პირველი ახალი წელი ახალ სახლში – ეს ახალი წელი არასდროს არ დამავიწყდება. ჩემი საუკეთესო მეგობარი ჩამოვიდა რუსეთიდან და ყველანი ერთად შევხვდით. ბევრი დავლიეთ, ვიცინეთ,  ვიმხიარულეთ, კარნავალიც კი მოვაწყეთ, ერთი სიტყვით საუკეთესო ახალი წელი იყო.

5. ბანკეტის კაბა

38773_142764122416411_5464049_n

უნივერსიტეტის დამთავრების აღსანიშნავად მოწყობილი საღამო ჩვენი, პოლიტიკური მეცნიერების კურსდამთავრებულთათვის. ესეც სუპერ–დღე იყო, ძალიან გავერთეთ, ლექტორები, სტუდენტები, იმ საღამოს მერე ჩემი კურსელების უმრავლესობა აღარც მინახავს.

6. ქორწილის კაბა #1

56193_165956113430545_692430_o

ჩემი უსაყვარლესი კაბა, ალბათ იმიტომ რომ ჩემი ხელით მაქვს შეკერილი, ძალიან ძალიან მიყვარდა, ფერიც ჩემია, სტილიც, ნაჭრის სტრუქტურაც. დღეც არაჩვეულებრივი იყო,

7. ქორწილის კაბა #2

792229_700452476647570_1933808132_o

ეს ყველაზე ბოლო საღამო იყო სადაც ვიყავი. კაბის გაფორმება და მხრების დიზაინი მე მეკუთვნის, უბრალო შავი სადა კაბა ჩემი გემოვნებით მოვრთე. ვერ ვიტყვი დაუვიწყარი დრო ვატარე თქო, ამ დროს უკვე მყავდა ლილე და ეკლებზე ვიჯექი (აი დედობის ტვირთი) ხშირად ვრეკავდი დედაჩემთან ამბის გასაგებად, თუმცა რამდენიმე ცეკვა ჩემს ქმართან და ცოტა ხნით განტვირთვა ნამდვილად ღირდა ამად.

ეს არის ის 7 კაბა, რომელიც ჩემთვის მარტო ნაჭერი არ არის და სასიამოვნო მოგონებებთან ასოცირდება. ისინი არ არიან ძვირადღირებულები და ცნობილი დიზაინერების შექმნილები, თუმცა მე ისინი ძალიან მიყვარს და ჩემთვის ძვირფასს და ღირებულ მოგონებებს ინახავენ.

რატომ არ ამართლებს ინტერნეტ მაღაზიები საქართველოში

ცოტა ხნის წინ მქონდა შესაძლებლობა მემუშავა ინტერნეტ მაღაზიის პლატფორმაზე.  ჩავატარე მცირე ექსპერიმენტი, რადგან უცხოური ინტერნეტ მაღაზიები სულ უფრო და უფრო პოპლარული ხდებიან და მომხმარებლების რაოდენობაც იზრდება, მაინტერესებდა, საქართველოში როგორ იმუშავებდა მსგავსი ტიპის მაღაზია. ავიღე 15 დღიანი ბეტა ვერსია ინტერნეტ მაღაზიის, ვიყიდე დომეინი: geoshop.be, გამოვიწერე მცირე რაოდენობა სამკაულების და ტანსაცმლის და საიტი გავუშვი.

თავიდან ყველაფერი კარგად წავიდა. ვიზიტორების რაოდენობამ პირველ დღეს 1000 გადააჭარბა. ყველაფერი დეტალებში ავხსენი, როგორ უნდა მომხდარიყო შეკვეთა, ნაბიჯ–ნაბიჯ, პლიუს, არც დარეგისტრირება არ იყო საჭირო, მხოლოდ იმეილი, მისამართი, სახელი გვარი და შიპინგის მეთოდი.

აი აქ დაიწყო სირთულეები. მირეკავდნენ, ფეისბუქზე მეკონტაქტებოდნენ, როგორ ხდება შეკვეთაო. მე ისევ და ისევ ვუხსნიდი მაგრამ მომხმარებელთა უმრავლესობა ვერ ახერხებდა შეკვეთის განხორცილებას და მთხოვდნენ ფეისბუქით მიმეღო შეკვეთა.

ვინც ხშირად იწერთ ინტერნეტ–მაღაზიებიდან, ალბათ დამეთანხმებით, როგორ აბსურდული იქნება, რომ მე დავუკავშირდე ფ21–ის, ან ამაზონის ადმინისტრაციას და ვუთხრა – მე მოვალ, მოვისინჯავ, ვნახავ პროდუქციას, და თუ მომეწონა მერე ვიყიდი. თავს არც ფ21ს ვადარებ და არც ამაზონს, მაგრამ ინტერნეტ მაღაზიის პრინციპი ხომ ერთი და იგივეა? ნახავ სურათზე, იწერ, იღებ შეფუთულს. ეს ხომ არ არის ჩვეულებრივი მაღაზია, სადაც მიხვალ და მოიზომავ. ეს არის ინტერნეტ მაღაზია. გარკვეული რისკი ყოველთვის არსებობს, მაგრამ აქ ფასი ჩვეულებრივ მაღაზიაზე ბევრად იაფია, თანაც დეფექტის შემთხვევაში უკან დაბრუნებაც შეგიძლია.

კარგი, ჯანდაბას, რამდენიმე გამონაკლისი დავუშვი და მყიდველს ვანახე პროდუქცია. ეს არ უნდა გამეკეთებინა. ისეთ სიტუაციაში აღმოვჩნდი, რომ თავი ძალიან დამცირებულად ვიგძენი.

კაბა, რომელიც ღირს 35 ლარი, რომელიც ისე გამოიყურება როგორც სურათზე, მაგრამ მაინც ხდება ხანგრძლივი ბჭობის, თვალიერების, დაწუნების, ვაჭრობის და სხვა ათასი მაქინაციის მიზეზი. ერთხელ მამა–შვილი მოვიდნენ, ათვალიერეს ამრეზილი სახეებით კაბა, ყოველი ძაფი და დეტალი შეამოწმეს, მერე ამ კაცმა მითხრა, ბოლო ფასი რა არისო. ფასს რომ ფეხი არ მოვუცვალე (35 ლარი საღამოს კაბა), ჩამიგდო პარკში კაბა და ისე გაბრუნდნენ უკან, არც მადლობა უთქვამთ და არც ნახვამდის. თავს როგორ ვიგრძნობდი ხომ წარმოგიდგენიათ. ჩემი აზრით ინტერნეტ მაღაზიას ვხნიდი და ეს ძალიან მაგარი უნდა ყოფილიყო, სინამდვილეში კი გამოვიდა, რომ ხელზე ვყიდიდი ვაჭრობის პერსპექტივით და ისიც უტაქტო და უზრდელ კლიენტებთან.

geoshop.be დავხურე ტრიალ ვერსიის დასრულებამდე, აზრი არ ჰქონდა, ორი თუ სამი შეკვეთა მივიღე, დანარჩენი ყველამ გააუქმა ან აბსურდული მონაცემები ჰქონდათ შეყვანილი, გადავედი ჩემს მუდმივ დომეინზე iyidet.com, მაგრამ ერთი რამე ვიცი, ჩემი ფეხი ამ კოლექციის გაყიდვის მერე ამ ბიზნესში არ იქნება, რადგან კიდევ დიდ ხანს, სანამ ქართველი მყიდველი კულტურას არ ისწავლის, ინტერნეტ მაღაზია ამ ქვეყანაში არ გაამართლებს.

რატომ არ არიან ქართველი ბიჭები სექსუალურები

მოდით თავიდანვე ვთქვათ, სანამ გაბრაზებული მამრების რისხვა დამატყდება თავს – ეს ჩემი მოსაზრება აბსოლუტურ უმრავლესობას არ ეხება. გამონაკლისია ალბათ 20%. დანარჩენებმა კი თუ თავი იმ 80%ში ამოიცანით, მაშინ დროა იმოქმედოთ და რამე შეცვალოთ.

ქართველი ბიჭების ეს პროცენტი რამდენიმე ნაწილად იყოფა.

1.  “ღიპიანი” და “გამხდარი” სეგმენტი.

ქართველ ბიჭებს მაგრად კიდიათ ვარჯიში. მერე რა რომ ლუდის სმით ღიპები დაიდეს, მერე რა რომ ერთი კუნთიც არ აღენიშნებათ მთელს სხეულზე. სექსუალურობა შიგნიდან უნდა მოდიოდეს, და არა გარედან. მიუხედავად ამისა კარგ ტანზე მყოფი გოგოები უნდათ ლამაზი პრესებით. მე შემიძლია თამამად ვთქვა, რომ ლაივში (ზღვაზე, აუზზე, თუნდაც ქალაქში) კარგ ტანზე მყოფი ქართველი ბიჭი არ მინახავს.  ან მოხდენილად გამობზეკილი ღიპები ადევთ, ან წელში მოხრილი, გამხდრები და ამით ძალიან კმაყოფილები არიან. ცხოვრებაში არ ურბენიათ და პრესის ვარჯიშები არ უკეთებიათ. რატომ? იმიტომ რომ მოსწონთ საკუთარი თავი ისეთი, როგორებიც არიან. სულაც არ არის საკუთარ თავზე შრომა საჭირო შედეგის მისაღწევად. ან უბრალოდ ეზარებათ და ამ მოსაზრებით ნიღბავენ.

ბიჭებო, დამიჯერეთ, მართალია მარტო დაკუნთული სხეული არაფერს ნიშნავს, თუ თავში არაფერი გიყრია, მაგრამ ჯობია ცოტა ამოძრავდეთ, ივარჯიშოთ, ეს უმოძრაობა უკვე მასიური გახდა, ჯანმრთელ სხეულში კი მოგეხსენებათ ჯანმრთელი სულია.

ნუ თვლით, რომ ადამიანმა არაფერი არ უნდა გააკეთოს იმისთვის, რომ სექსუალური და სასურველი გახდეს. მე ვიცნობდი ერთ ბიჭს, რომელსაც დიდი ფუმფულა ღიპი ჰქონდა და ხშირად ირტყამდა ზედ ხელს ტექსტით “იფ, ცოლი რომ მეყოლება ზედ გადაგორდება და გადმოგორდება”–ო. აი ეს არ არის სექსუალური.

როგორია?

2. “ადნაკლასნიკების თაობა”

მოდი ყველა შევთანმხდეთ, რომ ადნაკლასნიკები საიტი კი არა, რაღაც ფენომენია. განა იმიტომ, რომ მოდური გახდა იქიდან ფეისბუქზე გადმობარგება და მერე იმათი ლანძღვა, არა, მართლა, თავისი პროფილის სურათებით, სტატუსებით, სახელებით, გაცნობის ტექსტებით. როგორ შეიძლება გაგიჩნდეს იმ ბიჭის გაცნობის სურვილი, ვიღაც სტატუსად უწერია “იფ რუსის ქალებს რა ჯობია” პროფილზე ძერსკი სახით გადაღებული სურათი უყენია, სადაც ან მანქანაზე მიყრდნობილი გადაჯვარედინებული ფეხებით, ან რამე მსგავსი, და გწერს “პრივეტ კრასავიცა გავიცნოოოთ?” .  არანაირი კრეატივი, არანაირი ფანტაზია, მხოლოდ ადნაკლასნიკები. It sucks.

ერთი სიტყვით, არავის დამცირება არ მინდა, ვიცი, რომ ბიჭებსაც ბევრი პრეტეზია აქვთ ქართველი გოგოების მიმართ, და ეს პრეტენზიები ბიჭმა ბლოგერებმა შეგიძლიათ პოსტად ჩამოაყალიბოთ, მაგრამ ფაქტი სახეზეა, უნდა შეიცვალოთ, თუ გინდათ, რომ სექსუალურებათ ჩაგთვალოთ 🙂

როგორ გავიკეთოთ ombre თმის სტილი სახლის პირობებში

გასულ სეზონზე ომბრე ძალიან პოპულარული იყო, მაგრამ ძირითადად ცუდი ომბრე მხვდებოდა – მთლიანად გაუფერულებული თმის ბოლოები, მათ შორის უმრავლესობა უკვე დაცოცხებული. ვინც არ იცით ომბრე რა არის იხილეთ სურათები.

ombre-hair-ombre-hairstyles-celebrity-ombre-hair-celebrity-ombre-hairstyles-6 khloe_kardashian_black_dress_o

ადრე მეც მქონდა მცდელობა, მაგრამ ძალიან ცუდი ომბრე გამომივიდა, საშინელი.

mcphoto_20121219_162639 mcphoto_20121219_162701 mcphoto_20121219_170047იმის მერე შევიჭერი თმები, შევიღებე წითლად, მერე წითურად, მერე წაბლისფრად და ახლა ისევ მომინდა ომბრე, ოღონდ კარგი ომბრე.

წინა შეღებვაზე პროფესიონალმა სტილისტმა გამიკეთა, სოლიდური თანხაც გადავიხადე, მაგრამ თმის დაზიანების მეტი არაფერი მომსვლია.

ამიტომ გადავწყვიტე ვიდეო ტუტორიალებისთვის მეყურებინა და მე თვითონ გამეკეთებინა სახლის პირობებში.

ომბრეს პირველი ნაწილი ლიკამ გამიკეთა ამ ვიდეოს მიხედვით:

მაგრამ ამ ვიდეოს მიხედვით შეიღება მხოლოდ თმის ქვედა ნაწილი, რომელიც ზევით პრაქტიკულად არ ემჩნეოდა, ამიტომ გადავედი მეორე ნაწილზე.

თმის გამაღიავებელს რაც შეეხება, აფთიაქში შევიძინე ALIX AVIEN Diva highlight kit.  ნაკრები მოიცავს ფუნჯს, ქუდს მელირებისთვის, მაგრამ მე ეს არ დამჭირდა. კიდევ ერთ ქუდს, გამხსნელს და ფხვნილს თავისი კონტეინერით და ასარევით და ბალზამს. ღირს 3 და 30. არ აზიანებს თმებს (ასე აწერია).

DSCN2211

თმები გავყავი შუაზე, სხვადასხვა სეგმენტიდან ავიღე სასურველი სისქის და რაოდენობის თმა და შუა ნაწილიდან შევღებე. ასე გავიმეორე მეორე ნახევარზეც. იმდენად მარტივია, ვიდეო ან ფოტო ტუტორიალსაც არ საჭიროებს. ეს ბევრად ჯობია მთლიანად ნახევარზე შეღებილ თმას, სხვადასხვა ნაწილიდან აღებული უფრო ბუნებრივად ჩანს.

აი ფოტოებიც:

DSCN2216 DSCN2217

I Am Back!!!

მომნატრებია ჩემი ბლოგი… არ მინდოდა ნაძალადევი პოსტი დამეწერა, არადა სურვილი დღევანდელ დღემდე არ გამჩენია. არადა რომ დავიწყე დღეში 4–5 პოსტს ვაქვეყნებდი, მაგრამ ყველაფერმა იცის მობეზრება, მათ შორის ბლოგზე წერამ.

დავანებოთ წუწუნს თავი, მე დავბრუნდი, უფრო მეტი ენერგიით ვიდრე ოდესმე, მიუხედავად იმისა, რომ დღეში სულ რამდენიმე საათი მაქვს თავისუფალი, რომ ამ რამდენიმე საათშიც სხვა საქმეებიც მაქვს გასაკეთებელი, მაინც დავწერ.

აგვისტოს დასაწყისში ჩემმა ქმარმა ბარგი ჩამალაგებინა და ბავშვთან და დედასთან ერთად თავის მშობლიურ კუთხეში გამიშვა დასასვენებლად მიუხედავად ჩემი დიდი წინააღმდეგობისა. ერთადერთი ის მიხარებდა გულს, რომ იქ წყალი იქნებოდა, სადაც ცურვას შევძლებდი. ჰოდა მორჩილად დავყევი მის ნებას.

წავედით სიონში და პატარა ოჯახურ სასტუმროში დავბინავდით. საკმაოდ სოლიდური თანხის საფასურად კი მხოლოდ ოთახი მივიღეთ, დანარჩენი ყველაფერი კი თვითმომსახურებას ექვემდებარებოდა. ისიც პირველი ოთახი სადაც მოვხვდით, პირდაპირ ვერანდაზე იყო, პლიუს გამჭვირვალე ფარდებით, სადაც ყველაფერი ჩანდა და ისმოდა. ბავშვების წივილ–კივილი, ყავაზე და სიგარეტზე გამოსული დამსვენებლები და ა.შ. ამიტომ მეორე საღამოს გადავბარგდით ბოლო ოთახში, რომელიც გაცილებით უფრო მყუდრო იყო და არანაირი ხმა არ აღწევდა.

ჩვენი სახლი პირდაპირ საბანაოს წინ იდგა. სიონის წყალსაცავი, რომელიც ყოფილი დამბაა, საკმაოდ ლამაზი შესახედია. მთლიანად ტყეში ჩაფლული, რომელიც ბოლოს თითქოს ღრუბლებში იკარგება, ტყიდან ჩიტების ჭიკჭიკი ისმის. თან ზღვაზე ხარ, თან მთაში. სწორედ ეს იზიდავს უამრავ დამსვენებლს, სხვა იქ განსაკუთრებული არაფერია, ერთი ჩვეულებრივი სოფელიa ძროხების ფუნებით და ტალახებით.

559745_706225459403605_1970461131_nდამბის ირგვლივ პატარა პლიაჟია მოწყობილი, ადგილი ძალიან დახრილია, ვითომ წამოსაწოლად უფრო მოსახერხებელი უნდა იყოს, მაგრამ ალაგ–ალაგ ისეთი დაქანებაა, რამდენიმე დამსვენებელმა გახდაც ვერ მოასწრო ისე ჩაგორდა წყალში. თუ მოახერხე და კარგად მოკალათდი ბეტონის ფილებზე, მაშინ არანაირი შეზლონგი არ დაგჭირდება. პრინციპში ვერც დადგამ შეზლონგს. იქ შეყრილია უამრავი ჯურის ხალხი სხვადასხვა ფერის საცურაო კოსტიუმებით. და ბავშვები, უამრავი ბავშვი.

წყალი ძალიან ცივია. შესვლისას სუნთქვა შეგეკვრება, მაგრამ იქ ყველამ იცოდა, რომ ნელ–ნელა კი არ უნდა შესულიყავი, ერთბაშად უნდა გადამხტარიყავი, ასე უფრო ადვილი იყო. მერე ეჩვევი წყალს და ასეთი ცივი აღარ გეჩვენება.

რაც შეეხება მზეს… ისეთი მზეა განადგურებს. გწვავს. არასდროს ზღვაზე არ დავმწვარვარ, სულ სიამაყით ვამბობდი, რომ პირდაპირ ფერს ვიღებ და ასეც იყო, მაგრამ ამ მზემ ისე დამწვა, ორი დღე ძლივს დავდიოდი.

საღამოს და დილით ისე ცივა სიონში, რომ შეიძლება იქიდან გამოქცევა მოგინდეს. არასასიამოვნო სიცივეა. მთელი 7 დღე ამ სიცივით ვიტანჯებოდით და ისევ რუსთავის სიცხეს ვნატრობდით. მე პირადად სანამ მზე დააჭერდა საბანშემოხვეული ვიჯექი და კბილებს ვაკრაჭუნებდი. საშინელება იყო.

გართობა – არანაირი. შენ თვითონ უნდა გაგერთო შენი თავი. ერთი ცენტრალური ქუჩა იყო, სადაც ყველაფერი ერთად იყიდებოდა – ხაჭაპურები, ბოსტნეული, ჭაჭა, ბუზების სახოცი, სულო და გულო, რას აღარ ნახავდი. ჩემი პატარა ძმიშვილი დამდევდა  და ფოტოაპარატით ერთობოდა, პაპარაცები რომ იღებენ ხოლმე ისეთი სურათებია 🙂

1010260_706224299403721_227256084_n 1150848_706224109403740_769836542_n 1157483_706224226070395_1160472663_n 1231623_706224259403725_2094783377_nსაღამოობით, ბავშებს რომ ვაძინებდით, მე და ჩემი რძალი ლუდს ვყიდულობდით და სახლის პირდაპირ, საბანაოს ჩასასვლელთან ვჯდებოდით, ლუდს ვწრუპავდით და ჩიპსებს ვახრამუნებდით. ერთადერთი ამით თუ შეგვეძლო თავი გაგვერთო, ისიც იყო ხოლმე უშედეგო და უნიჭო მცდელობები მამრების მხრიდან, რაღაც ამის მსგავსი ” რამე ხომ არ დაგველია?” კიდევ უფრო საინტერესო “რამეს ხომ არ მოწევდით” და ასე შემდეგ, მაგრამ უარის მერე მორჩილად მიდიოდნენ.

1186335_706225092736975_1568604376_n 536965_706224832737001_517352669_n1002365_706224742737010_1264160139_n

 

ყველაზე საშინელი ერთი დღე იყო, როცა გადაუღებლად წვიმდა და ვერსად ვერ გავედით. ტალახები, სიცივე, მოწყენილობა, ყველაზე გრძელი დღე იყო მთელი კვირის მანძილზე.

როგორც იქნა გავიდა ეს ერთი კვირაც, ყველაზე ძალიან გარუჯვა გვიხაროდა, თანაც ისეთი, ზღვაზე რომ არასდროს მიგვიღია. ბადრიმ რუსთავში რომ ჩამოგვიყვანა და სითბო ვიგრძენით, შვებით ამოვისუნთქეთ.

აი ასეთი იყო ჩემი სიონური ვოიაჟი. და კიდევ, დრამატული მუსიკის თანხლებით:

I am baCk

უფროსი და

ყოველთვის ვოცნებობდი მყოლოდა უფროსი და, ვისთანაც ვითამაშებდი, ჩემს სათამაშოებს გავუყოფდი, სკოლაში ერთად ვივლიდით, ერთმანეთს საიდუმლოებებს გავანდობდით, ამიტომ როცა დედამ და მამამ სარა მოიყვანეს, უბედნიერესი ვიყავი.

ის ისეთი საყვარელი იყო, ისეთი ლამაზი. თავიდან ძალიან ბევრს ტიროდა, ხან ისე ძლიერად, რომ ღამეებს გვათენებინებდა. ჯერ ჩვენს საწოლში იწვა, მაგრამ მერე მამიკომ და დედიკომ გადაწყვიტეს მისთვის ცალკე საწოლი გაეკეთებინათ. საწოლს მოაჯირები გაუკეთეს, რომ სარა საწოლიდან არ გადმოვარნილიყო.

ხშირად მივდიოდი და ვუყურებდი. როცა არ ტიროდა, ის უბრალოდ იწვა და ჭერს უყურებდა ჩუმად. მამამ მისთვის ბასრი საგნების მიცემა ამიკრძალა, თავის თავისთვის რომ არ დაეშავებინა რამე. პირველი კვირა სარას ხელები დაბმული ჰქონდა, როგორც დედიკო ამბობდა, ამით ვიცავდით, რომ გაუაზრებლად სახე არ დაეკაწრა. რამდენჯერმე ჩემი სათამაშოები შევთავაზე, მაგრამ არ აიღო და ისევ ტირილი დაიწყო. როგორც ჩანს დიდად არ მოსწონდა.

შემდეგ კვირას მე სკოლაში წავედი, მაგრამ სარა არა. დედამ მითხრა, რომ მისთვის ჯერ ადრე იყო. სკოლიდან დაბრუნებული ყოველთვის მივდიოდი მის საწოლთან და ვუყვებოდი დღის განმავლობაში რა ხდებოდა, ვხატავდი სურათებს და ვჩუქნიდი.

არასდროს დამავიწყდება ის დღე, როცა სკოლიდან დავბრუნდი და სარა თავის საწოლში არ დამხვდა. დედა სამზარეულოში იჯდა და სიგარეტს ეწეოდა. მე ვკითხე თუ სად იყო სარა, მან მიპასუხა – სარა წავიდა. სად წავიდა, უნდა მოვძებნოთ დედა – ვუთხარი მე. სარა სამუდამოდ წავიდა, აღარ დაბრუნდება, ის ახლა სამოთხეშია – თქვა დედამ და ტირილი დაიწყო. ამის მერე არც დედას და არც მამას მის შესახებ არაფერი არ უთქვამთ.

older-sister

ერთ დღესაც, როცა დედას გავყევი ფოსტის გასაგზავნათ, პოლიციის განყოფილებაში შევიარეთ. კედელზე გაკრული იყო სურათი, სადაც სარა ვიცანი, ისეთივე ლამაზი, როგორც მაშინ, რომ მოიყვანეს.

“სარა ვინფილდი, 16 წლის, სახლიდან გავიდა და აღარ დაბრუნებულა. თუ გაქვთ ინფორმაცია მის შესახებ, დაუკავშირდით პოლიციას”

კინოს ვარსკვლავები, რომლებსაც უბრალოდ ვერ ვიტან

ყველა სხვადასხვანაირად აღიქვამს გარეგნობას თუ პიროვნებისგან წამოსულ ემოციებს, მაგრამ პირადად ჩემთვის არის რამდენიმე მსახიობი, რომელსაც უბრალოდ ვერ ვიტან და შეიძლება მათ გამო ფილმის ყურებასაც მოვერიდო. ეს იმას არ ნიშნავს, რომ მათ ცუდ მსახიობებად ვთვლი, უბრალოდ ჩემთვის უინტერესოები არიან.

სელმა ბლერი

რა დამიშავა? არც არაფერი, უბრალოდ ყველა კინოში მოდებილო გოგოს როლი აქვს.

ჯორჯ კლუნი.

George-Clooney-george-clooney-28761400-1280-1024

ჯორჯი ჰოლივუდში ერთ-ერთ ყველაზე სექსუალურ მსახიობად ითვლება, მაგრამ მომკალით და ვერ აღვიქვამ ამ კაცის ჭაღარანარევ სექსუალურობას. არ მომწონს და მორჩა.

ჯულია სტაილზი.

Julia_Stiles_by_David_Shankbone

ცივი და გაყინული სახის გოგო, უმეტყველო სახით. სულ მგონია რომ ეს გოგო მუდმივად დაღლილია.

ორლანდო ბლუმი.

sneak03aug5_1

მომკალით და ამ ბიჭს სერიოზულად ვერ აღვიქვამ. სულ მინდა კაბაში გამოვპრანჭო და კიკინები გავუკეთო, როგორც უფროსი დ ები ერთობიან ხოლმე პატარა ძმებით.

ასეთი მსახიობები კიდევ ბევრია, მაგრამ ახლა მხოლოდ  ესენი მახსენდება.