პალატა #13

დავიწყოთ იმით, რომ პოეზია ძალიან არ მიყვარს. ლექსებს ვკითხულობდი მარტო მაშინ, როცა სკოლაში მჭირდებოდა.

ამის მიუხედავად არსებობს შემთხვევით აღმოვაჩინე მორის ფოცხიშვილის პატარა ლექსები, რომელიც ჩემმა ძმამ მოიტანა სახლში.

 

პალატა #13

ის შემოვიდა მორიდებით და

მოკრძალებით. –

თვალები ჰქონდა ახვეული,

მხოლოდ თვალები…

სუნი სცემდა და მგრძნობიარე თითები

ჰქონდა…–

მშიერი იყო, ჩვენ გვეგონა

რაღაცას გვთხოვდა.

იყო მოყვასი, გულგრილობას როდი იჩენდა

ვიცოდით ერთ–ერთს უსათუოდ

ამოგვირჩევდა,–

მას ახვეული ჰქონდა თვალები…

 

Advertisements

დატოვეთ კომენტარი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s