f….ing furious

წუხელ უდიდესი სურვილი გამიჩნდა ავსულიყავი ზედა სართულზე და ჩემი მეზობლებისთვის ტელევიზორი ბეისბოლის ჯოხებით დამემტვრია, მერე თვითონ მათთვისაც წამომერტყა ერთი–ორი.

აგრესიული არ ვარ, ჩემგან ხმამაღალი სიტყვა არავის ახსოვს, არც მალე ვბრაზდები, მაგრამ წუხელ ისეთ დღეში ჩავვარდი, ცოტაც და ამის გამკეთებელიც ვიქნებოდი. საერთოდ ზე–ხმაურიანი ხალხია. იძინებენ ღამის 3 საათზე და იღვიძებენ დილის 6 ზე. არ ვიცი სამი საათი როგორ ყოფნით ძილი, მაგრამ მეც მათთან ერთად ვიძინებ და ვიღვიძებ. ყოველ ღამე დაათრევენ ავეჯს, წინ და უკან, მერე ისევ ოთახიდან ოთახში. ლაპარაკობენ ძალიან ხმამაღლა. ცოლ–ქმარია, შვილები არ ჰყავთ. წუხელ დავწექი პირველისკენ, მეთქი ცოტა ადრე დავიძინებ, დღეს დილით ადრე ვიყავი ასადგომი.  მაინცდამაინც ჩემი ოთახის ზევით უდგათ ტელევიზორი.

ზუსტად ორი საათი ვიწექი და ვუსმენდი ჯერ საინფორმაციოს, მერე ფეხბურთს პირველ არხზე. დაწვრილებით მესმოდა ვინ სად იყო შეტევაში, თავდასხმაში, ვინ გაიტანა გოლი ან აპირებდა გატანას. ნერვებმა ბოლოს მიმტყუნა, ლამის ჭკუიდან ავიწიე. ზევით ვერ ავიდოდი, ან გამიღებდნენ კარებს ან არა. ბოლოს ისეთ დონემდე მივედი რომ ტირილი დავიწყე. ოთხ საათზე ინებეს და გამორთეს ტელევიზორი და როგორც იქნა დავიძინე. რა თქმა უნდა 6 სააათზე გაიღვიძეს და ბედნიერები წავიდნენ სამსახურში.

არ მიყვარს ასეთი შეუგენებელი და უკულტურო ხალხი, თავიანთი ცხვირის იქით რომ ვერაფერს ხედავენ.

Advertisements

დატოვეთ კომენტარი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s