გარიგება ეშმაკთან – ჯადოსნური პულტი (I)

ალბათ ხშირად არა, მაგრამ ხანდახან მაინც უკთხავთ თქვენთვის, რა არის ყველაზე ძვირფასი საჩუქარი, რომელიც ოდესმე თქვენთვის უჩუქებიათო. ამაზე პასუხი, სანამ ოცი წლის არ გავხდი, არ მქონდა.

მდიდარი მშობლები მყავს, მეც განებივრებული ბიჭი ვარ. გოგოებს მოვწონვარ, ალბათ იმიტომ რომ ძალიან სიმპათიური ვარ.  ცხოვრება ჩემთვის ძალიან ადვილი იყო, მაგრამ ცოტა მოსაწყენი.

ოცი წლის რომ გავხდი მშობლებმა სიურპრიზი მომიწყვეს. დილით საწოლში ლამაზ ყუთში შეფუთული მანქანის გასაღები დამხვდა. იცოდნენ ძველი უკვე აღარ მომწონდა. გახარებული წამოვხტი და დაბლა ჩავედი. ჩემს საპატივცემულოდ დიდი წვეულება მზადდებოდა.

– ჩემი ლამაზი – მოვეფერე მანქანას. უკნიდან ხმაური მომესმა. მოვბრუნდი.

ქუჩაში ჯოხს მელოტი კაცი დაყრდნობოდა და მოჭუტული თვალებით მიყურებდა.

– რა გნებავთ? – ვკითხე რატომღაც ბოროტად და შუბლიც შევუკარი.

– გილოცავ – მითხრა ხრინწიანი ხმით და ჩაიქირქილა – როგორც ვხედავ საჩუქარი უკვე მიგიღია.

ყბა ჩამომივარდა. ისიც ვერ ვკითხე საიდან იცი დაბადების დღე რომ მაქვს–თქო.

– მეც მაქვს შენთვის საჩუქარი – მითხრა ჩურჩულით – ოღონდ არავის უთხრა… საიდუმლოა…

თავი სინანულით გავიქნიე და გამობრუნება დავაპირე, მაგრამ კაცი უკან გამომყვა.

– საჩუქარზე უარის თქმა უზრდელობაა ბიჭუნა…

გაბრაზებული მოვუბრუნდი, კარგად უნდა გამომელანძღა, მაგრამ იქ აღარვინ დამხვდა. დაბლა რაღაც ნივთი ეგდო.

ნივთი ავიღე და შევათვალიერე. ერთი შეხედვით პულტს ჰგავდა, ოგონდ პულტისგან განსხვავებით მას მხოლოდ ხუთი ღილაკი ჰქონდა. ღილაკები რომაული ციფრებით ქრონოლოგიურად იყო დაყოფილი.

ეც ისე მოვიქეცი, როგორც ყველა მოკვდავი მოიქცეოდა. ავდექი და პირველივე ღილაკს დავაჭირე. თავში რაღაც მაგარი მომხვდა და მაშინვე გავითიშე.

გონს რომ მოვეგე, მიწაზე ვიწექი და საცოდავად ვცდილობდი თვალის გახელას.  ირგვლივ ყველაფერი დაბინდული იყო და ნელ–ნელა იწმინდებოდა. ვიგრძენი თავზე ვიღაც ორი არსება მადგა.

– დედა… მამა… – ამოვიბლუკუნე და თვალები გადავატრიალე.

პასუხი არავის გაუცია. უფრო დიდი ინტერესით დამაშტერდნენ. გამოსახულება რომ დაიწმინდა და დავინახე ვინ მიყურებდნენ, გულგახეთქილმა ვიყვირე და წამოვხტი.

– ვინ ხართ, რა გინდათ. სად ვარ?

ორი ველური (პირდაპირი გაგებით) დიდ ჯოხებზე იყვნენ დაყრდნობილები. ბინძური თმები მხრებზე ეყარათ. რაღაც ძონძები შემოეხვიათ წელზე. ირგვლივ ტყე იყო, ტყის განაპირას კი გამოქვაბულები.

– უუ აა – გადაულაპარაკა ერთმა მეორეს.

– ჰა? რაა? რა თქვი? – საწყლად ხან ერთს მივშტერებოდი, ხან მეორეს.

– ვატაა საკააა, უუ – უთხრა მეორემ, მერე ფეხებში ხელი წამავლეს და გამოქვაბულისკენ წამათრიეს.

ქ მათი უფროსი დამხვდა. იმას უფრო ბევრი ძონძები ჰქონდა შემოხვეული.

– ვინ ხარ? – მითხრა დინჯად და ბინძური თავი მოიფხანა.

– უი, ლაპარაკობთ ჩემ ენაზე? – დავიმორცხვე, რამდენიმე წუთის წინ ხომ გულიანად ვაგინებდი იმ ორ ველურს, ფეხებით რომ მომათრევდნენ.

– საიდან მოხვედი აქ? ან რას ჰგავხარ? ეს რა გაცვია?

ვიუკადრისე. ქვის ხანის ველურებმა ჩემი დახეული ჯინსები და საყვარელი მაისური დამიწუნეს.

– ჩააცვით ჩვენი ტანსაცმელი, ასეთს ვერ  ვუყურებ – ბრძანა უფროსმა ველურმა. ისევ ფეხებით შემათრიეს სადღაც, ტანსაცმელი გამხადეს და ძონძები მომახვიეს.

– აი ასე – კმაყოფილებით ხელები მოიფშვნიტა და წამოდგა. ჩემი სუფთა თმები ეუცხოვა. დაკვირვებით შემათვალიერა. კბილები მომისინჯა.

– ჯანმრთელია – თქვა გახარებულმა. ველურებმა ყიჟინა დასცეს.

– კი, ჯანმრთელი ვარ – შევცინე გაუბედავად – თუ გინდათ ექიმის ცნობასაც მოგიტანთ. რას მიპირებთ?

– ეს ალბათ რაღაც განსაკუთებული ჯიშისაა– თქვა დაფიქრებით– ასეთი ჯერ არ შეგხვედრია, მაგრამ არა უშავს. წაუსვით ქონი!

ველურებმა მოარბენინეს ქონი და დიდი მონდომებით დამიწყეს შეზილვა. მეგონა ეს ამათებური პატივისცემაა–თქო და მორიდებულად ვუღიმოდი აღტაცებულ ველურებს.

– დაანთეთ კოცონი – ბრძანა უფროსმა.

– რათ გინდათ ცეცხლი? არ მცივა, იყოს, ნუ შეწუხდებით… მე წავალ… – ავითრიე წელი, მაგრამ თავზე ბოსტნეული დამაყარეს.

– არ მშია კაცო, დამანებეთ თავი, წავალ, გამიშვით.

– შენ არ გშია, ჩვენ გვშია– მითხრეს ბოროტი ხითხითით და ჯოხზე მიმაბეს. ძლივს მივხვდი რა ხდებოდა.

უზარმაზარი კოცონი უკვე დაენთოთ და სიმღერით მიმარბენინებდნენ. ცოტა გული კი ეთანაღრებოდათ, რომ მსუქანი არ ვიყავი, მაგრამ იხტიბარს არ იტეხდნენ. ჩამხოხბავდნენ, ჩამბრაწავდნენ, ჩამქაფავდნენ… აი აქ კი დამცხა.

კიდევ კარგი ტანსაცმლის გამოცვლის დროს პულტის დამალვა მოვასწარი. დაბმული ხელებით ძლივს ამოვიღე პულტი და მეორე ღილაკს მივაჭირე.

თავში მძიმე რაღაც მომხვდა.

– ისეევ? – ამოვიღნავლე და გავითიშე.

 

გაგრძელება იქნება

 

Advertisements

დატოვეთ კომენტარი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s