კიდევ ერთი ვამპირის ისტორია

“ძვირფასო დღიურო, რამდენიმე დღეა, რაც ამ ქალაქში ჩამოვედი. გადავწყვიტე დღიურის წერა დამეწყო. მე ჯეინი მქვია.17 წლის ვარ.  სულ დასაბანი თავი მაქვს და მიყვარს კაცის პიჯაკების ტარება. სახეზე ყოველთვის შეწუხებული გამომეტყველება უნდა მქონდეს, რა ვქნა, ასე მიწერია კონტრაქტში. დღეს ახალ სკოლაში მივდივარ. ძალიან ვნერვიულობ. რატომღაც მგონია, რომ დღეს ჩემი ოცნების მამაკაცს შევხვდები”

ჯეინი მართლაც შეხვდა თავის ოცნების მამაკაცს. ის სხვებს არ ჰგავდა. რიჩარდი სკოლაში წამოსვლამდე ერთ საათით ადრე დგებოდა, სახეზე ტონალურის და პუდრის წასმა რომ მოესწრო. ამიტომ კანის ფერი მუდამ თეთრი ჰქონდა… რაც მას იდუმალ იერს ანიჭებდა…

ჯეინმა დაინახა თუ არა, თვალი ვერ მოაშორა სასადილოში შემოსულ რიჩარდს, რომელსაც თმები უფრიალებდა და შენელებული კადრებით მოაბიჯებდა. ჰაერში მაშინვე გაიბა უხილავი სიყვარულის ძაფები.

– კარგით რა… ვამპირი ბიჭის და გოგოს სიყვარული, რომელთან ერთად ყოფნა არ შეუძლიათ… რა ბანალურია… – თქვა გაბრაზებით მაგიდასთან მჯდარმა მაიმუნმა და სათვალეები მოიხსნა – მერე ჩვენ გვეძახით პრიმატებს – მაიმუნმა წიგნი დახურა და სასადილო დატოვა.

მოხდა სასწაული და ისინი ქიმიის გაკვეთილზეც ერთმანეთის გვერდიგვერდ აღმოჩდნენ.

– მე რიჩარდი მქვია – უთხრა ბიჭმა – უცნაური ბიჭი ვარ, მიყვარს რომანტიკა და ყვავილების ყნოსვა, პეპლებიც მიყვარს…  ამ სამყაროში იმდენი ლამაზი ქმნილებაა… მზად ვარ გავიჭრა მინდორში და ყველაფერს მოვეფერო… შენ რა გქვია?

– ჯეინი – უთხრა გოგომ ხმის კანკალით.

“ძვირფასო დღიურო, ის ისეთი მეოცნებეა, ისეთი ლამაზი… ოდნავ ოთხკუთხედი თავი აქვს, მაგრამ მერე რა… მთელი მსოფლიოს თინეიჯერები მასზე გიჟდებიან… მიყვარს. ამას დღესვე ვეტყვი…”

რიჩარდმა სკოლის მერე ჯეინი ტყეში წაიყვანა. ბევრი არბენინა და როცა ჯეინი ძალაგამოცლილი დაეშვა მიწაზე, რიჩარდმა განუცხადა რაღაც უნდა გითხრაო.

– გისმენ – უთხრა ჯეინმა

რიჩარდმა პერანგი გაიძრო და მკერდი მზეს მიუშვირა.

– ახალი ლოსიონი მაქვს, მბზინავი ეფექტით, თუ გინდა უსუნე, ვარდის სუნი აქვს.

– ო ღმერთო – წამოსცდა ჯეინს – შენ ვამპირი ხარ… მაგრამ ადამიანის სისხლს არ სვამ…

რიჩარდმა მიმხრჩვალი მონადირე გვერდით მოისროლა და პირი მოიწმინდა.

– არა, ადამიანის სისხლს არა, მარტო ცხოველების…

– შენ… შენ მშვენიერი ხარ… მაგრამ ჩვენ რა გვეშველება? ერთად როგორ ვიქნებით? ეს ხომ კინო არაა, ეს ცხოვრებაა რიჩარდ…

– ცდები პატარა – უთხრა ბიჭმა და კამერებისკენ მოახედა – ეს ჩვენი რეჟისორია, ეს მისი პირველი ასისტენტი, ესეც ოპერატორი…

დარცხვენილმა ჯგუფმა ხელი ნაზად დაუქნიეს.

” ძვირფასო დღიურო… რიჩარდი ძალიან მიყვარს, მაგრამ ჩემი ბავშვობის მეგობარი, ტონი გამოჩნდა… მას საშინელი წყევლა აქვს, პერანგის ჩაცმა არ შეუძლია… მის მიმართაც მაქვს რაღაც სიმპათიები… არ ვიცი როგორ მოვიქცე…”

დღიურს მობეზრდა ამდენი სულელური ამბების მოსმენა და თავი მოიკლა.

– ჯეინ, შენმა მეგობრებმა მოგაკითხეს, გარეთ გელოდებიან – უთხრა სახლში მისულ გოგოს მამამისმა.

– რომელმა მეგობრებმა მამიკო?

– ვამპირმა და მაქციამ შვილო.

გარეთ რიჩარდი და ტონი ელოდებოდნენ. ჯეინს გადაწყვეტილება უნდა მიეღო.

– აბა გვითხარი ჯეინ, რომელს ირჩევ?

მუსიკა ავისმომასწავებლად დაიძაბა.

– ამას ფილმის შემდეგ ნაწილში გაიგებთ – მხიარულად წამოიძახა ჯეინმა და  კუნტრუშით მიაშურა სახლს.

 

p.s ვიცი ჩამქოლავენ, მაგრამ ვრისკავ მაინც 😀 🙂 🙂

Advertisements

15 thoughts on “კიდევ ერთი ვამპირის ისტორია

  1. გამოხმაურება: 2010 in review | ქამელეონი

დატოვეთ კომენტარი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s